‘Bir can değil mi, sonu ölüm olan...”        İspanya’da iç savaş sürmektedir. Faşist Franko rejimi, Almanya ve İtalya’nın da desteğiyle ölüm ve kıyım saçmaktadır. Guernica, küçük ve kendi halinde bir kasabadır Bask ülkesinde. İnsanlık düşmanı bu üçlünün saldırılarıyla karşılaşır 26 Nisan 1937 tarihinde. İspanya, Almanya ve İtalya savaş uçakları yerlebir eder Guernica’yı.

Guernica’yı görmemiş, Baskların dilini bilmeyen Endülüs’ün Malaga’sından Picasso bu barbarlığa karşı harkete geçip fırçasını mızrak yapar. Ve Guernica adlı, kan, vahşet, kıyım ve yıkım kokan bir tablo yaratır. Yarattığı salt bir tablo değildir Picasso’nun. Bir roman, bir destan, bir haykırış ve hawardır aynı zamanda kurbanlara sahip çıkma babında; bir şamardır saldırganların, barbarların, alçakların ve gününü yaşayan vurdumduymaz dünyanın suratına vurulan.
Yer Paris’tir bu kez. Ve Paris Alman faşizminin işgali altındadır. Guernica tablosu sergidedir Paris’te. 1944 yılında bir Alman askeri gezer sergiyi ve tabloyu inceledikten sonra yanaşır Picasso’ya ve sorar: “Bu sizin eseriniz mi” diye. Picasso ise hiç eğilip bükülmeden “hayır, sizin!” der cellat ve katilin suratına.
Picasso yaşasaydı şayet, Kobanê’yi tuvale döker, insanlığın gözlerine sokardı yeniden yeniden ve sorardı sessizliğe bürünmüş dünyaya “bugün değilse, ne zaman” diye. Pablo Neruda olsa ağıtlar yakardı Kobanê’ye ve seslendirmesini isterdi Victor Jara’dan. Ve her üçü birden “insanlık Kobanê sokaklarında, toz ve toprak altında yatıyor” derdi.
Ama yıl ne bindokuzyüzotuzlar, ne de yetmişler. Yıl 2014 ve o çapta aydın yok bu dünyada, cep ve  kariyerine düşkün ve kendine aşık olmayan.
Kobanê kaybetmeyecek, dünyanın kudretlileri ve müktedirleri kıllarını kıbırdatmasa da... Kobanê kaybetmeyecek, düşmanın pisliklerini örtbas etmekle meşgul olan ve IŞİD çakallarının ardında TC yok diyerek takla atanlara inat... Kobanê kaybetmeyecek, Hewlêr’de beş yıldızlı otel lobilerinde Rojava’da direnen halkın yenilgisi ardından yarını düşleyenler olsa da...
Kobanê’nin pazarlığı Musul’da TC konsolosluğunda yapıldı, Kürt kanı üstünde. Ama bu oyun da geri tepecek ve Kobanê kaybetmeyecek. Kobanê direnişin adı olacak ve her onurlu ve vicdan sahibi Kürt yakasında taşıyacak bu adı... Ve “bir can değil mi, sonu ölüm olan” diyenler kazanacak... Ve yaşam yeniden yeşerecek ana ve babasını kaybettikten sonra çöl ortasında yalın ayak güvenli alanlara ulaşmayı başaran Hemûrî Huseyin’lerin gözlerinde...
Şengal’deki Êzîdî katliamının, soykırımının ağır gölgesi KDP’nin üzerindedir hala. “Görevden aldık, soruşturuyoruz” dedikleri parti komiserleriyle peşmerge komutanları Pirmam’da otel lobilerinde ağırlandığı ve kamuoyuna açık bir yargılama yapılmadığı müddetçe o ağır gölge kalkmayacaktır. Ve ben devam edeceğim, hiçbir hükmü olmayan ve kimi suratların ekşimesine yol açan sorular sormaya. “Kobanê’ye çografi zorluklardan dolayı ulaşamıyoruz” dense de, ben Kobanê’nin hawarına yanıt vermek için Güney Kürdistan’da DAİŞ çetelerine en azından bir cephenin neden açılmadığını, çakalların o yakada neden oyalanmadığını sormaya devam edeceğim.
Kürtlük, yurtseverlik hukukunu bir yana bırakalım. İnsan olmak bunu gerektiriyor diyor, hükmü böyle biçiyor aklım, faturası ağır olsa da...
Ve Türklerin, Arapların, Farsların içinde olduğu tüm koalisyonlar, birlikler, bu Cento olur, Bağdat Paktı veya Nato olur, hep Kürtlerin aleyhine işledi. Çekenler, kurbanlar hep Kürtler oldu. DAİŞ (IŞİD) adlı çağımızın Moğol istilacılarına karşı oluşturulan Uluslararası Koalisyon, Kobanê’nin hawarına yetişmedi, işi petrol kuyularını vurmakla geçiştirmeye çalıştı. Lanet olsun, petrolü körpe bir çocuk canına tercih eden böylesi bir koalisyona!
Tamam, bir Picasso, bir Neruda, bir Victor Jara yok bugün. Ama birbirini gözetleyen, birbirinden haberdar olan büyük bir “sessizler ordusu” var, yaşadıkları cografyada basıncı arttıran, kendi müktedirlerini harekete geçirmek için zorlayan.
Ve fazla geçmeden Kobanê Suriye’nin en istikrarlı limanı, güvenli adası olacak. Buna zerre kadar kuşku yok. Ve “bir can değil mi, sonu ölüm olan” diyenler kazanacak!.. Ve Dünyanın Lanetlileri rollerini oynayarak hakettikleri yeri alacak, dünya defterine girecek, aynen Guernica’lı Basklılar gibi...
Ve yeni Guernica Kobanê ise, “No passaran” diyenler geçit vermeyecek çakal sürülerine... Ve mutlu sonsa “Venceremos” diyenlerce taçlanacak!.. Ve tanıklık edecek dünya buna... Ve barış, hangi parça ve yakada olursa olsun, Kürt kanı dökenlerle olmayacak. Buna bilek gücü ve “bir can değil mi, sonu ölüm olan” diyenler karar verecek!..