Adına şiirler, destanlar, öyküler, romanlar… Yazılmış.
„Dost” olan, „Düşman” olan, taraflı, tarafsız… Sana karşı olan yok!...
Uğruna kan dökülmüş, can verilmiş, acı çekilmiş, gözyaşı dökülmüş…
Her şeyden, her kesten çok özlenmiş ve istenmişsin…
Adın dostlukla sevgiyle umutla… Aşk ile birlikte anılıyor.
Ayrılan sevgilileri, darılan dostları, gücenen arkadaşları sen buluşturuyorsun! Yaşam her şeyiyle sana muhtaç. Sen olmadan yaşam bile „Olmazmış!”
Felsefe, siyaset, sosyoloji, psikoloji, edebiyat, sanat… Her değerde sen varsın.
En çok siyasetçiler söz ediyor senden! Siyasetçilere bakılırsa seni „En çok” onlar seviyor!...
Oysa sen çok daha anlam yüklü, çok daha değerli, çok daha kutsal bir şeysin! Senin için harcanan çaba, sarf edilen emek her türlü fedakarlığa değer! Senin anlamın yaşanmışlığında değil, yaşanmamışlığında… Senin anlamın sana duyulan özlemde, senin için yürütülen emekte…
Tekil, bireysel bir şey değilsin., çoğulsun! Paylaşılan, paylaşıldıkça çoğalan ve mutluluk verensin!
Zengin, yoksul, genç, ihtiyar, kadın, çocuk… Kimsenin bir itirazı olmaz sana.
İnsanisin, yaşamsalsın, vazgeçilmezsin!...
Seni tarif edenin tarifinden, isteyenin isteminden, sevenin sevgisinden, özleyenin özleminden kuşku duymak yersizdir.
Ancak birileri var ki seni en çok seven ve değerini bilenler, seni yürekten isteyenler onlardır.
Kim mi?..
Analar…
Sen anaların evlat hasretiyle yaşadığı acısın. Sen anaların duygu rahminde özgür yaşam istemiyle buluştukça yaşam bulan bir değersin. Kimi vakit bir iç çekiş… Kimi vakit ılık bir gözyaşı, kimi vakit buruk bir tebessüm, kimi vakit ak bir tülbentsin.
Sen anaların dilinde anlam bulan anaç bir sözcüksün. Anaların diline, anaların sözlüğüne aitsin. Anaların dili yaşamın dilidir. Sen yaşamın serencamısın.
Ana olmak tüm insani kimliklerin kavşağı olmaktır. Anaların rengi, dili, kimliği, inancı olabilir ama ana evren demektir. Ana olmak evrensel olmanın insan halidir.
Sen anaların kara sevdası, umarsız aşkısın… Kara sevdayı, umarsız aşkı en iyi analar bilir. Çünkü karayı ak eden, umarsıza çare bulan analardır. Analık hali doğurganlık, dişilik halinden daha çoğul bir haldir. Analık hali var olmanın varlığıdır…
Biliyorum geleceksin… Çünkü seni analar istiyor! Çünkü ben en çok anama inandım. Tüm kutsal değerleri anamdan öğrendim. Kutsallığın serencamı anamdır.
Anam… Analar… Seni çok özledi… Hadi gelsene barış…!!!