Kürdistan Özgürlük Mücadelesi saflarında 3 çocuğunu şehit veren, kendisi de çok uzun yıllardan beri mücadele içinde olan 1940 Urfa Suruç doğumlu Özkan’ı, dostları ve mücadele arkadaşları anlattı.
Hamburg Sol Parti Miletvekili Cansu Özdemir:
Hamburg Parlementosu’nda düzenlediğimiz Newroz resepsiyonuna kendisini onur konuğu olarak davet etmiştik. İlerlemiş yaşına ve hastalığına rağmen bizi kırmayıp katılmıştı. Düşünce ve pratiği ile gerçek bir Kürt bilgesiydi. Son gününe kadar halkının hizmetinde olan bir insandı.
Ramazan Ertekin:
Herbijî ile dostluğum uzun seneler öncesine dayanıyor. İlticacı olarak Avrupa’ya geldiğimde tanıdığım ilk devrimcilerdendi. Fedakar ve emekçi bir insan olmanın yanı sıra ilkelerinden asla taviz vermezdi. O tüm Kürt halkının yoldaşıydı. Çocukları çok severdi ve mutlaka her çocuğun kendi kültürü ve anadili ile yetişmesi gerektiğini söylerdi.
Mehmet Budancamanak:
Herbijî ile soluk soluğa nefes nefese 25 sene yoldaşlık yaptık. Yaşamıyla duruşuyla gerçek bir devrimciydi. Özgürlük mücadelesinde üç evladını yitirmesine rağmen bir gün geri atmadı. Hatta şehadetler onu mücadeleye daha da fazla bağladı. Konuşmaları çok bilgeceydi.
Metin Batman:
Herbijî hevalle düzenlenen etkinliklerde karşılaşıyorduk sık sık. Hamburg’da da bir iki sefer misafirim olmuştu. Eve geldiğinde bana ilk sorusu “Çocuklarınla hangi dilde konuşuyorsun” olmuştu. Ben “Kürtçe konuşuyorum” dediğimde, “O zaman eve gelirim” demişti. Kendisi bilge bir insandı, mütevaziydi. Mütevaziliğinin altında ise sarsılmaz bir inancı vardı. O halkının Ape Herbijî’siydi.
Bünyamin Amed:
Herbijî’nin ülkeye gidene kadar yanında olan insanlardan birisi de bendim. Yaşlanmış ve hastaydı. Bremen’de kendisi ile bir çok faaliyetlerimiz oldu. Gerçek bir kanaat önderi, halk tarafından ciddiye alınan ve sevilen bir insandı. Toplumsal sorunların çözülmesinde etkin bir rolü vardı. Tüm inançtan insanlarla diyaloğu vardı. Özelikle Êzîdî olmamasına rağmen Êzîdî toplumu içinde de çok seviliyordu.
Selahaddin Elîh:
Ben de Herbijî’yi mücadele alanlarında tanıdım. Tanıdıktan sonrada dostluğumuz ve yoldaşlığımız vefat edene kadar devam etti. Emek ve özveri sahibi bir insandı. İlerlemiş yaşına rağmen mücadeleden asla taviz vermedi. Önderliğe müthiş bir bağlılığı vardı. Önderlikle olan diyaloglarını anlatırdı bize ve onun Kürt halkı için ne kadar büyük bir şans olduğunu sık sık dile getirirdi.
M.ZAHİT EKİNCİ/HAMBURG