Evi hala yasaklı bölgede olduğu için kirada oturan Şahin, “Evimi yaktılar, kıyafetlerimi yaktılar, ağaçlarımı kestiler, göçe zorladılar. Onlar yakıp yıksa da biz evimizi yeniden kuracağız bir yere gitmeyeceğiz” dedi.
Mêrdîn (Mardin) Nisêbîn (Nusaybin) ilçesi 1990’lı yıllarda Şirnex’in (Şırnak) Hezex (İdil) Cizîr (Cizre) ilçesinden göçe zorlananların yeni adresine dönüşmüştü. Köyleri yakılan, koruculuk dayatılan insanların sığındığı bir yurt. Hezex’in Aliki köyünden olan Nezir Şahin ve ailesi de köylerine dayatılan koruculuğa karşı 27 yıl önce Nisêbîn’e göç etmek zorunda kalanlardan. “Ya koruculuk ya göç” tercihi arasında 3 gün 3 gece işkencede kalan Şahin ve ailesi için tarih tekerrür ediyor.
‘Devlete koruculuk yapmam’
Gördüğü işkenceye rağmen “Ben askerliğimi yaptım. Devlete koruculuk yapmam” diyen Şahin, ailesi ile birlikte köyünü terk ederek Nisêbîn’e göç eder. Abdülkadir Paşa Mahallesi’nde kendine ev kuran Şahin, evlerinin bahçesini farklı kentlerden getirdiği incir, nar, üzüm fideleriyle donatır.
Evini terk etmedi
14 Mart’ta ilan edilen yasakla birlikte çocuklarını ve torunlarını evden yollayan Nezir Şahin, tek başına kalarak direnişe destek verir. Saldırılar sırasında zehirlenince evi terk etmek zorunda kaldığını ve hastanede yattığını anlatan Şahin, “Geçici olarak Mêrdîn’e taşındık. Bayramdan sonra tekrar Nisêbîn’e geldik, burada ev tuttuk” dedi.
Abdülkadir Paşa Mahallesi’in tel örgüler ardında kalmasından kaynaklı gidemediğini ancak eşinin tel örgüleri aşarak evini görmeye gittiğini dile getiren Şahin, eşinin mahalleye gittiğinde geride hiçbir şeyin kalmadığını gördüğünü söyledi. Şahin, “Biz iyi şeylerin olmasını umut ederken, devlet her yeri yakıp yıkıyor. Evimi yaktılar, kıyafetlerimi yaktılar, ağaçlarımı kestiler, göçe zorladılar. Onlar yakıp yıksa da biz evimizi yeniden kuracağız, hiçbir yere gitmeyeceğiz” dedi.
MARDİN