Na rozan bêguman derdê ma tenêna giranê. Her cayê welatî de vilikê verê roze qirfînê. Bêgorn û kefen zaf cêncî kunê binê hordo şîayî. Hama bizanîme ke no kî(zî) roze vêreno. Çike na welat de wertê ma de heqa non û sole esta. Rew bo herey bo haştîye nanîna ro.
Zonê (ziwanê) heme kesî xo rê wes yeno, ê ma kî ma rê. Hama kirmanckî de cayê yaranîyan û şuwareyan ti vanê zobîna wo. Çike mi ra gorê; Kirmancîye de bervayîş û huyayîş way û birayê dilet ê. Qomo ma dina de çi hêsirîye ke esta, ê pêro ontê. Hondê qîrr bîyê, oncîa kî wertê xo de jûbîn de yaranîye ca nêverda. Bervê, hama yaranîye kî ca nêverda. Na halî ser o zaf çî vajîno, hama hen zaneme ke ma serba na xuyê, xo zaf çî ra sevekno. Eke niya mekerdene, wertê şîn û şîvanî de, wertê miz û dûmanî de belkîya vînd bîyêne. Cêr de kitabê mi “Huyayîş Karo de Şorişgêrane yo” ra ebe di fiqrayî nusnayî. Gegane pê xo bihuyîme, gegane kî pê zulimkarûnê xo bihuyîme. Çike huyayîş karo de Şorişgêrane yo…
Siparişe Rivesû
Hetê Pulemurîye de domanê koyan rozê amê jû (yew) dewe.
Hetê serî de kutê(kewtê) jû çê (keye). Çê de jû kî kokime bîya.
Domanê koyan ver uşta ra, vato:
- Sima xêr amê. Sare û çimanê mi ser amê. Ala vazê, sima ko ra kamjî het ser ameyî?
Jûyî bêçîka xo ro gavanê koyî nîşan kerdo, vato:
- Na het ser ra ameyme.
Kokime vato:
- Hew, ma sima ke o het ra ameyî, destê xo de ça tenê rivêsî (ribêsî) niyardî?
Domanê koyan ra jû huyayo, vato:
- Wad bo, reyna ke ameyme to rê rivêsan kî anîme.
Kokime vato:
- Niyade sima soz da, reyna yenê û na geyim xo de rivêsan kî pîya anê!
Domanê koyan xatir waşto, çê ra vejiyê. Ê ke şîyê, kewanîya çêyî diza-dize kokime bîya, vato:
- Nerê dayê, Heq adirê to wemedaro! Ti ça nîya hondê nefstenik a? Nerê çimê dewlete son-sipêde ma ser der o, ti vana reyna (defêna) bêrê. Nerê famkore, serva rivêsan ti vîyar kena çi wo, ma erzena adir?
Ti lace kamjî heywanî bîya?
1994 de waxto ke Tansu Çîller serwezîre bî, Pulurî rê jû serdaro xiravin tayîn bîyo. Ey waşto ke her kes ey ra biterso, hama jêde kes no çîyê say nêkerdo. No, xo ve xo qahrîyo. Rozê raya arevan birnaya, hata sewe çend tene areveyî ke ameyê-şîyê, xo soyno ci, her kesî ra vato:
-Mi rind nas bikerê. Namê mi Mehmet o. Peynameyê mi kî Arslanoglu yo. Naye ra tepîya sima ra pers ken, kamî ke besenêkerd namê mi bivazo, zanen ke o naca ra nîyo. Ey cên ben qereqol, îyê bînî kî karê xo ra texelînê. Nê qesanê mî xo vîr ra mekerê! Rozan ra jû roze, rawa jû arevî birna. Nata çimê xo kerdê girs, qayîtê zerê arevî bîyo. Çimê xo gino ra jû kokimî. Nat ra vato:
- Kokim, ala vaze, namê mi çik o? Kokim raver heredîyo, hama dima dest kerdo herdîsa xo, qesê xo nê pa:
- Ez hen zanen ke namê to Mehmet bi, hama peynamê to mi vîr nîyame. Hen zanen ke ti lacê jû heywanî bîya, hama mi vîr nîyame. Ala vaze, ti lacê kamjî heywanî bîya?