Amed’in Pîran ilçesine bağlı köylerde tarım yapan kadınlar, doğal yaşamın yok edilmek istenmesinden endişe duyuyor. Tarım ilacı kullanmayı reddederek, stokladıkları doğal tohumlarla köy yaşamını sürdürmeye çalışan kadınların en büyük isteği, doğayla içiçe bir yaşam sürdürebilmek.
Köy hayatının sağlıklı koşullarını tercih eden kadınlar, ekonominin tamamen yok edilmesi nedeniyle gençlerin şehirlere göç etmek zorunda bırakılmasına tepki gösteriyor.
Yaklaşık 40 yıldır evin bütün ihtiyaçlarını ve kışlık malzemelerini tarlasından elde eden Gewrê Yılmaz ve Remziye Maral, artan ürünü satarak geçimlerini sağlıyor. Ancak ikisi de çocuklarının eğitim almak için gittikleri şehirlerden geri dönmemelerine yakınıyor.
Tarımcılık da maliyet istiyor
Tarım ve hayvancılığın geçmiş yıllara göre giderek daha maliyetli olduğunu söyleyen Gewrê Yılmaz, “Önceden daha ucuzdu her şey, şimdi tarımla uğraşmak daha pahalı. Ürün de çoktu, ekip biçmek de ucuzdu. Biz de yaşlandık, çalışamıyoruz eskisi gibi. Çocuklarımız şehre göçtü. Çalışacak kimse kalmadı” diyor.
Devlet zengin için var
Remziye Maral ise birkaç yıl önce kullandıkları tarım ilaçlarının toprağı çoraklaştırdığını, bu nedenle eskisi kadar ürün alamadıklarını belirtiyor. Yem fiyatlarının yüksek ve güvenilir olmamasından dolayı da artık daha az sayıda hayvan beslediğini aktarıyor.
Büyük şirketlerin devlet desteği ile geliştirildiğini söyleyen Maral, “Devlet fakir için değil, zengin için var. Fakir her zaman fakir kalıyor. Önceden herkese yeterdi topraklarımız, şimdi çocuklarımız okul okumak için şehre taşındı, sonra da gelmedi. Hem az kişi var hem her şey pahalıya geliyor” diyor.
Doğal tarımdan yana
Gülizar Akkale de aynı sorunlardan yakınıyor. Aileden kalma topraklarını yaklaşık 10 yıldır ekemediklerini söyleyen Akkale, tarım ilaçlarına ve farklı tohum kullanılmasına karşı. Böcek ilaçlarının ve suni gübrenin toprağa zarar verdiğini bildiği için hiç kullanmadığını söyleyen Akkale, sağlıklı bir yaşamın doğadan uzak kurulamayacağını söylüyor.
ŞÛJIN/AMED