Sınır hattından uzaklaşmayıp 6 yaşındaki oğlu Evdilkadir ile Kesme Köyü’ne yerleşen Emine Sehin, 60 yaşındaki YPG’li eşi Fethi Eli’nin ve YPG saflarında şehit düşen oğlu Hemo Fethi’nin (Arteş) yoldaşlarının Kobanê’yi özgürleştireceğinden kuşku duymuyor. YPJ’li Roza Wêz’in (Sakine) babası Mistefa Wêz ve annesi Şahide Eli de çocuklarını özgürlük bilinci ile yetiştirdiklerini ve isteyen diğer çocuklarının da Kobanê’de direniş saflarında yer alabileceğini belirtiyor. Kesme’nin mezrası olan Mirani’de naylondan yaptıkları geçici tek kişilik çadırda kızları 8 yaşındaki Sidra, 4 yaşındaki Sima ve annesi Wethê Beki ile yerleşen YPG’li Yasir Şuko’nun eşi ve YPG’li Muhamed Mistefa’nın kardeşi Medine Nari de eşi ve kardeşinin yoldaşları ile özgürleştireceği Kobanê’ye dönecekleri günü sabırsızla bekliyor.
Hiç kuşku duymuyorum
Kobanê’nin güneyindeki Kumçî köyünde varlıklı bir aile olduklarını söyleyen Wethê Beki, damadı ve oğlunun topraklarını savunduğunu ve bundan da daha onurlu bir duruş olmadığını ifade etti. YPG ve YPJ’lilere savaştan önce de kucak açtıklarını dile getiren Beki, “Toprağımız, evimiz alındıktan sonra can neye yarar? Çocuklarımız bize ait olanı savunuyor. Kazanacakları konusunda da hiç kuşku duymuyorum” diye konuştu.
Onunla gurur duyuyorum
Eşinden haber alamadığını ifade eden Medine Nari, “Eşimle gurur duyuyorum. O bizim namusumuzu, onurumuzu koruyor. Çocuklarım büyük olsaydı şimdi ben de yoldaşların yanında yer alırdım. Kobanê özgürleşecek ve biz yeniden döneceğiz” derken, küçük Sidra ise, “Kobanê’ye döndüğümde toprağını yiyeceğim” sözleri ile özlemini özetledi.
Babamın yolundayım
Çetelerin saldırısı ardından güneydeki Birê Remê Köyü’nden Kobanê merkeze gelen ve direniş saflarında yer alan 60 yaşındaki YPG’li Fethi Eli, çetelerin katliam girişimine karşı eşi Emine Sehin ve 6 yaşındaki oğlu Evdilkadir Fethi’yi sınır hattındaki Kesme Köyü’ne göndermiş. Yaklaşık 20 gün önce geldiğini söyleyen Sehin, “Kobanê’de direnenlere yemek yapıyordum. Sonra çatışmalar yoğunlaşınca eşim beni ve küçük çocuğumuzu buraya gönderdi. Eşim ilk günden bu yana direnişteki yerini aldı. Oğlumuz Hemo Fethi’nin şehadeti eşimin direniş kararlılığını arttırdı” dedi. Sehin’in arkasına gizlenen 6 yaşındaki Evdilkadir ise Kobanê’yi çok sevdiğini büyüyünce babasının yanında yer alacağını belirtti. Evdilkadir ve annesi, YPG ve YPJ’nin Kobanê’yi özgürleştireceği konusunda kaygı taşımadıklarını ve dönecekleri günü beklediklerini dile getirdi.
YPJ’li ablaya selam
YPG ve YPJ’lilerin Kobanê’nin batısındaki Mışko Köyü’ndeki evlerine sık sık geldiğini belirten Mistefa Wêz, “Bu yüzden çocuklarım Başkan Apo’nun fikirleri ile büyüdü. Bu yüzden hep özgürlük ve direnişten yana oldular. Ben de hiçbir zaman onların önüne geçmedim” dedi. Wêz, kızı Roza ve yoldaşlarının zafere ulaşacaklarını ve Kobanê’nin özgürleşeceğine dair inançlarının tam olduğunu vurguladı. Geldikleri Kesme’de duygulu bir şekilde kızının mücadelesine ve zaferine olan inancını dile getiren anne Şahide Eli, “Kobanê özgürleşecek evimize döneceğiz” dedi. Roza’nın kardeşi Ruken ise ablasının mücadelesine inancını Kürt ulusal marşı olan “Ey Raqip”i okuyarak ifade etti.
DİHA/URFA
Acısı yarası değil Kobanê!
Çetelerin Girek Köyü’ne saldırısının ardından en küçüğü 4 aylık en büyüğü 10 yaşında olan 7 çocuğu ile birlikte Kobanê’ye giden Faziyan Nasan, kent merkezindeki havan saldırısında bacağından yaralandı. Suruç Devlet Hastanesi’nde tedavisi süren Nasan’ın sağ bacağı diz altından itibaren kesilirken, Nasan’ın çocuklarına ise çadır kentte kalan akrabaları bakıyor. Ağır yarasına rağmen Nasan’ın tek hayali çocukları ile birlikte Kobanê’ye geri dönmek. Yaralanmamış olmasaydı Kobanê’de çocukları ile birlikte kalarak direneceğini dile getiren Nasan, iyileşeceği ve topraklarına döneceği günü beklediğini dile getirdi. Nasan, “Kobanê bizim yurdumuzdur, hiçbir zaman yurdumuzu bırakmayacağım. Yurdumu bırakmayacağım onlara. İyileşir iyileşmez geri döneceğim” dedi.
DİHA/URFA