Dayîka Mehmet û Orhan Tûnç, Esmer Tûnç ke verîya serrekê lajê xo demê xoverdayişê Cizîr de şehît kewtî ard ziwan ke ê bi nameyê înan serbez ê. 

Verîya serrekê Cizîra Botan de bi desan kesî 3 cêrzemînan de amey qirkerdiş û veşnayiş. Cêrzemînê diyîn de Hemserokê Meclîsa Şar ê Cizîrî Mehmet Tûnç û Asya Yuksel zî bi 61 kesan ra pîya amey veşnayiş. Bado ke Orhan Tûnç hesyeno ke birayê ci cêrzemînî de ameyo veşnayiş şino hawara înan û o zî hetê çeteyanê dewleta tirk yeno kiştiş. Mehmet Tûnç û birayê ci Orhan Tûnçî Cizîr terk nêkerd û heta nefesê peynî xoverdayîşî rê rayverîn kerdî. 

Vengê Mehmetî berz bi 


Dayîka Mehmet û Orhan Tûnç, Esmer Tûnç ke serragêra şehadeta lajanê xo de hurdî lajê xo vîr ardî  û va serrêko ke ez bê înan keye de cuyena. Dayîk Tûnç vist vîrî ke Mehmet Tûnç domanîya xo ra na het ti wext vera zilmê dewlet de serreyê xo çewt nîkerd û wina va: “Lajê mi zindanî de û teber de zerreyê şerî de her tim xover da, dawaya xo ra fek vera nîda. Mehmetê mi gureyê rêxistinkerdişî ramite û kuçeyanê Cizîr de vengê ci berz bi.” 

No welat yê kurdan o

Tûnç hayr ant zilma dewleta tirk û ya Erdoganî ser û va: “Wa bizanê no erd û welat yê kurdan o. N zilm û zorvajîyê dewlet nîno qebûlkerdiş. Di serrê peynî de şarê kurd hemverê zilmê dewlet werzeno. Mehmet hemserokê sûk bi û sîyasetmedar bi, la bi emrê Erdoganê lajê mi ame veşnayiş. 

Esmer Tûnç hayr ant wehşeta cêrzemînî ser û wina dewam kerd: “Lajê mi û ciwanê Cizîr bêwayîr mendî. Lajê mi egîd bî, şêrê Kurdistanî bî. Gerek kes xoverdayîşê înan xo vîr ra nêkero. Ez bi xoverdayiş û serwedarnayîşê înan serberz a.“  

Bi şew hewn bi roj zî xeyalanê ma de yê

Cinîya Orhan Tûnçî, Guler Tûnç zî da zonayen ke rexmo ke serrekê vêrd ra, la a hona zî emel nêkena ke merdeyê ci weşîya xo kerda vinî. Guler Tûnç vist vîrî ke Orhan Tûnçî verîya ke şehîd bikewo ci rê telefon kerdo û vato, ‘eke ez nêageyra nameyê domanê bike Bêkes.’ Tûnç aşkere kerd ke wexto ke Orhan Tûnç dirbetin bi, ayî veng da Rêxistina Efî û cewabê ‘ma taqîp kenê’ girewto.  Guler Tûnç ana ziwan ke kes nêşi hawara înan û wina va: “Orhan wexto ke dirbetin bi, hetê quwetanê dewlet ameyo înfazkerdiş. 3 aşman Orhan û Mehmetî mehleyan de xover da.”

Tûnç da zonayen ke roja ke ayî merdeyê xo vinî kerd, domanê ci Bêkes ame dinya û bi nê vatişan qiseyanê xo qedêna: „Bêkesê mi ewro bi yew serrî. Ne Bêkesî pîyê xo dî, ne zhi Orhanî Bêkesê xo dî. Bi sebebo ke emrê m û yê Orhanî werdî bi, zewcîyayişê ma nêbi. Cok ra kamîya lajê mi de nameyê pîyê ci nêame nuştiş. Bêkesê mi emanetê Orhanê min o. Ê bi şew hewn, bi roj zî xeyalanê ma de yê.


ZOZAN FENDÎK / DÎCLE MÛFTÛOGLÛ / DÎHABER / ŞIRNEX