Ma bi xêr dî wendoxê rojnameya Yenî Ozgur Polîtîka. Seke tayê şima kî zanenê, mi hetanî sera 2011yî heftê de rêyê rojnameya Yenî Ozgur Polîtîka de nivisnêne. Lê Gujiga 2011yî ra nat mi tayê sebeban ra êndî nênivisna. Emser ancîya xebatkaranê rojnameye mi ra persayî: “Gelo ti şîkîna seba rojnameye rêyêna dest bi nivisnayene bikerê?” Na perse ser ro ez xorî û hîra fikirîya û pêynîye de mi qerarê xo da ke ez di hefteyî de rêyê seba rojnameye nivisê binivisnî.
Qerar dayena mi rehet nêbîye. Çike angorê bawerîya mi mordem gere tenya seba ke nivisê mordemî rojnameye de bivejîyo, nivis menivisno. Seba ju rojnameye nivisnayene karêde asan nîyo, zamet o.
Seke zanîno, zonê ma zonêde standard nêbîyo. Na standard nêbîyene karê nivisnayene tayêna keno giran. Kaleka naye de gere mordem seba nivisanê xo hem zaman bidêro, hem kî kaleka naye de ravê şîyayîşanê zonê ma teqîb bikero, biwano. Gere mordem derheqê babetanê ke ser ro nivisneno, bixebetîyo, bikino we, biwano. Nê pêro hem zaman hem kî emeg wazenê.
Kaleka nînan de çîyo tewr muhîm, gere mordem raşt binivisno. Seke zanîno, ma de kesên ke nivisan biwanê, bikerê serraşt, redekte bikerê pêro pîya çend kesê û zonê nînan kî jubînî ra cîya ro. Seba daye kî gere niviskar bi xo nivisê xo zaf rêyan biwano, şaşîyanê xo bikero serraşt. No kî karêde hênî rehet nîyo
Keso ke zonê ma ju rojnameye de nivisneno qet nêbo zê ferqa “e” û "ê” ye, ferqa “k” û“q” ye, ferqa “ti” û “to” yî ferqa “pîyê mi” û “pîyê xo” yî bizano. Ebi zanitene ya kî bi nezanîye xeta mekero, zonî xirab mekero.
Ez zaf rayan nivisanê Kirmanckî nivisnayoxan/niviskaran kena serraşt û zaf xetayanê taybetîyan vînena. Eke ez nê nînan ra persena: “Gelo to çira nîya nivisno, ya kî to çira na çekuye ya kî na dem çekuye nîya xebetna? Gelo hetê şima de nîya vajîno?” Cewabê pêroyîne zê jubînî yo. Ya vanê “qeyî standard nîya nîyo!” ya kî vanê “ma fêlan kovare de kî nîya nivisîno.” “Fêlankesî kî nîya nivisneno.”
Yanê eke çîyê cayê şaş amê nivisnayene, no tenya uca nêmaneno, beno vila û pêynîye de beno “raştîya” zonê ma.
Seba naye kî ez nivisanê xo de çiqas ke mi dest ra amê, giranîya xo dana zon û kulturê ma ser. Mi dest ra çiqas ke amê, ez çiqas ke şîkîya hewl dana ke ez zonê ma rind bixebetnê, mi ra çiqas ke amê şaşî û xetayan mekerê ya kî qet mebo, şenik bikerî.
Bi nê armancî û bi na hêvîye rêyêna wendoxanê rojnameya ma ra vana: Şima şîkînê ebi rexne û vernîyazanê xo verê ma bikerê ra. Keremê xo ra şaşî û xetayanê ma ma rê binivisnê. Nivisanê ma ebi çimêde rexneyî biwanê.
Ez rêyêna şima rê weşîye û serkewtene wazena.
***
Ma de vanê “Dostê kanî dişmen nêbenê” hem kî vanê: “Çêlikê marî bê axwî nêbeno.” Nika nê herdimîn vatenan ra kamcîye seba ma ra raşt a gelo?
Şarê ma seba qederê xo referendum virazeno, “Dostê kanî benê dişmen.” Ya kî “Dostê kanî” “Çêlikanê marî” hetanî nika xo zê dostan musno ma û nika, seba ke dem vurîyo, raştîya xo “axwîyê xo” rişneno ma ser.
Naca de mesela tenya dişmenîya serdestan nîya. Meselaya girsêrîye awa ke şarê ma –partî û elîta ma- hem “Ju nêbeno” “jubînî nêgêno” û hem kî dostanê xo “raşt nêçîneno we.”
Hêfê ma, hêfê ked û emegê ma, hêfê cangorîyanê ma!