Serranên 1970î de mi mektebê maliman de wendêne. Her çiqas ke dewleta Tirkîye dewletêde laîk bîye kî, mektebê maliman de dersa dînî mecburî bîye. Serde kî malimêde ma est bî -rama Heqî re ci mebo- o seba ma derse ra çetinêrî bî. Gere ma sureyî pêro ezber bizanitêne, bişîkîyêne nimaj bikerê û serde kî Remezan de ju bi ju persêne, gelo kam roje gêno û kam nêgêno.
Ma nê malimî dest de çi ant, çi nêant ju Heq zano. Rojan ra rojê ancîye dersa dînî ya. Malimê ma "Îmam" cayê xo de nîşt ro û vat ke: Nika şima bi rêze wurzenê ra, nimaj kenê. Tawo ke dora juyî amêne, wuştêne ra nimaj kerdene. Doman ra tayêne nimaj nêzanitêne. Ê nêwuştêne ra. Înan malimî ra vatêne: "Ez nêzana nimaj bikerî." O taw malim qarîyêne û vatêne: "Ronîşe kafir, sifir."
Pêyco numreyê Hesenî amê wendene. Hesen wuşt ra, vejîya banka ronîştene ser ro, amê çokan ser, ke nimaj bikero. Hesenî dest kerd ci, sureya Fatîha biwano. Lê Hesen nêşîkîyêne sureya Fatîha hetanî pêynîye biwano. Ê na sure hetanî cayê wendêne, pêyco ver de mendêne û malimî ra vatêne: "Malim mi xo şaş kerd, ez wazena sere ra dest bikerî ci." Malimî bi tinazan vatêne: "Hêya Hesen, sere ra dest bike ci, tawa nêkeno." Lê Hesen nêşîkîyêne bimbareka Fatîha hetanî pêynîye biwano. Pêynîye de sebirê "Îmamî" qedîya û Bunyamînî ra persa; "Bûnyamîn Hesenî Fatîha raşt wende?" Bûnyamîn verê malimî de ronîşte bî. Kam çi zano, o taw sereyê Bûnyamînî kotî bî.
Bûnyamînî na perse ser ro vat: "Hêya, malimê mi Hesenî raşt wend." Malimî çiqas ke şîkîya şîrmaqêde zixme eştere Bûnyamînî û pirnika Bûnyamînî ra çilm pera. Çike Bûnyamîn Konya ra bî û gere Fatîha bizanitêne. Malim pêyco gêra re Hesenî û bi hêrs vat: "Kafir ti nêzana, çira mi xecelnena. Ronîşe, sifir." Na mesela ra dime, me (Gimgimijî) pê hesîyayîme, ke her çiqas zonê ma ju nîyo kî Meraş de kî "şarê ma" est o.
Meraş de qir kerdena bawerkerdoxanên Raya Heqî naye ra 39 serî verî rojanê 23 û 24ê aşma des û diyîne sera 1978î de bi destanên partîya faşîste, partîya Turkeşî virazîya. Lê hazirîya nê qetlîamî heşt aşmî naye ra ver dest kerd bî ci.
Qetlîamê Meraşî de goreyê reqemanê fermîyan 120 kesî amê bî kîştene, hezare ra zafêrî mordemî bî bî birîndar, pancas û pancas û vîst kêyî, disê û new cayê karî amê bî rijnayene. Derba tewr girse a bîye, ke %ra heştayê şarê ma Meraş terk kerd, Meraş ra vejîyayî şîyî. Zê her çîyî û zê her demî nê qetlîamî ra dime kî zaf demagogî amayî kerdene. Lê kam se vano wa vajo: Meraş de cengêde/şerêde mîyanî nêbîyo. Çike cengêde mîyaneyî de gere her di hetî bi çekan ceng bikerê jubînî ra însanan bikîşê. Meraş de no nêbîyo. Meraş de bi teşwîq û destegê dewletê bawerkerdoxên ju hetî amê kîştene.
Qetlîamê Meraşî de goreyê reqemanê fermîyan 120 kesî amê bî kîştene, hezare ra zafêrî mordemî bî bî birîndar, pancas û pancas û vîst kêyî, disê û new cayê karî amê bî rijnayene. Derba tewr girse a bîye, ke %ra heştayê şarê ma Meraş terk kerd, Meraş ra vejîyayî şîyî. Zê her çîyî û zê her demî nê qetlîamî ra dime kî zaf demagogî amayî kerdene. Lê kam se vano wa vajo: Meraş de cengêde/şerêde mîyanî nêbîyo. Çike cengêde mîyaneyî de gere her di hetî bi çekan ceng bikerê jubînî ra însanan bikîşê. Meraş de no nêbîyo. Meraş de bi teşwîq û destegê dewletê bawerkerdoxên ju hetî amê kîştene.
Her çîyî ra ver gelo pêrotîya şarê ma dewlete, polîtîkaya dewlete nas kerde? Ma gere Meraşî xo vîrî ra mekerîme û medîme xo vîrî ra kerdene.