Nameya mi nova ya. Ez des û çahar serre ya. Çahar hebî wayike mi û hîrê hebî zî birayê mi estî. Keye de tewr pîl qic (doman) ez a. Babî û dadîya ma, ma hemê ra zaf heskêrdene. Bane ma mîyane yew baxçeyê girde de bî. Baxçeyê ma de her tewr darî û keyber estî bî. Babîyê mi sûke de xebetîyênî. Dadîye mi zî hem keye de hem zî baxçeyê ma de xebetîyênî. Ma pîya awke da darane û ma şî zereyê keye. Ma hemê bi wesî nane xo werdî. Werre mi bîyor a roje...
Her şewe babîyê mi wexto ke sûke ra ameyêne ma rê her çî ardêne. Ma heme ameyêne pêser bi wesî hem qaldernê hem zî werdene xo werdêne. Tewr qijê ma Azad o. Çahar aşme ver ame dînya. Babîye mi nameyê Azad na pa. Çunke çend serre ke welate ma de şer estbî. Heme êzidî binê tehluke de bî. Na semedî ra babîyê mi nameyê Azad na pa birayê mi û vat ke bîyayîşê Azad wa bibo wesîleyê azadîya şarê ma. La ma zanê ke rastî wîna nê bi. Dewa ma de hama çîyêk çinîbi, la ma aşnawite ke dormelayê ma de zaf merdimî ameybî kiştiş. Dadî û babîyê ma na mesela şer, ma het de qal nêkerdêne, la mi rey rey goş dayêne qalkerdişê înan. Dewa ma nezdîye Şengalî de bî.
Ma kewtibî aşma Tebaxe. Bade nêmrojî cînîyê cîrananî ameybî keyeyê ma. Înan mîyanê xo de qalkerdêne û vatêne ‘Çeteyê DAIŞ ameyî nezdîyê Şengalî, eke bikewê dewe ma hemeyan kişenî, qir kenî.’ Cîranî şîyî keyeyê xo. Şandê zî babiyê mi ame keye la veng êy ra nêvecîya. Rengê babîya mi bîbî zerd. Dadiyê mi ra vat ke ‘Gereka ma tîya ra sîyerî, eke çeteyê DAIŞ bikewê dewe ez nêeşkena şima bixelesna.’ Hama qalê babîya mi nêqedîyaybî ke mîyanê dewe ra vengê sîlêhan amê. Dadîye mi bi lezî amê hetê ma. Ma hemê ard pêser û babîye mi zî berê ode kîlîd kerd. Babîye mi sîlehê xo girewt û verê pencera de xo nimna. Çend hebî camêrdan veng da zere û vatî ‘Kes keye de esto? Eke şima nêvecîyê teberî ma keyeye şima veşnênî. Ma DAIŞî, ma emrê humay anê ca. Teslîmê ma bibî. Ma bi nameyê îslamî û quranî tîyadeyî, metêrsî ma xelesîya simayî.’ Bade çend deqê vengê înan birîya û babîyê mi sîlehê xo teqna û va ‘Şîyerî tîya ra, eke nê ez şima hemeyan qişena. Çeteyê DAIŞî pê (bi) vengê “Allah-û ekber“ kewtî zerre û sîlehanê xo teqnay. A deme ma zana ke babîyê mi kişîya. Seke dînya bi tarî û rijya ma ser.
Ameyî verê berê ma, la ma bere oda kîlîd kerdbi. Înan nêeşka ke berê oda abikerî. Berê oda sikîna û xo eştî zere. Ma heme oda ra vetî teber û ma berdî vanê (hetê) dewîjan. Wexto ke ma oda ra vetî teber babîye mi ser erdî de bî û mîyanê gonî de mendbi; çimanê êy akerde mendbî. Ez emrê xo de a hêl xo vîr ra nêkena. Hemê cînîyê dewe û qicanê dewe ardbî pêser. Çeteyan dormaleyê ma girewtî û vatî ‘Şima yan ma qabul kenî yan zî ma şima kişenî.’ Çewî (kesî) ra veng nêvejîya. Ma pêra abirnay, cinîyan yew hetî de hemê qican zî yew hetî de kom kerdî. Yew çete ewnîya mi ra û vat ‘Na kêna hem tezeya hem zî zaf rîndeka, nayî berî mîyanê cînîyan.’ Mi xo est verardê dadîye xo. La çeteyan ma cîya kerd. Wa û birayê mi hetê bîn de bî. Yew qemyona gird ame û hemê qican eştî zerreye qemyon qirî û virîyê qican ezman tekna. Yewna qemyon amê ma zî eştî zerreyê na qemyonî.
Ez hema zî nêzana wa û birayê mi ça (kata) de ciwîyenî, weşî kenê, yan zî merdîyê. Ez, dadîyê xo, Azad û cinîyê bînî ma têhet te bî. Raharê (rayîr) ke ma şîyêne zaf derg bî. Verê no zulmî eke ma bieşkîbîya veng bivejnî qirayişê ma ezman dirnayênî. Rahar qedîya ma amey vere yew banekê zaf girdî. Înan ma qemyonî ra ard war, hemê cînîyan pê dadîyê mi berdî vere yew bere û mi zî cîya kerdî. Dadîya mi qîra û berma, la çi heyf ke feyda nêker. Ez û di çeteyî vere bane de mendbîy. Yewna wasita amê mi û nê hurdî çeteyan girewt û berd yewna ca. Raharî de mi ra vatî ‘Ma to benî bazarê koleyan, ti zaf rindeka û tezeya ma to roşenî ma to ser perê qezenc kenî.’ La mi goşdarîya înan nêkerd, mi xeyala babî-dadî-wayê û birayê xo kerd. Babîyê mi kişîya, waye û bîraye mi berdî, dadîye mi û azad o keye de mendî û mi zî benî roşenî. Seke ez mîyanê yew hewnê xirabîn de ya. Çend demê ra pey ez amêya xo ser û mezgê mi de destê înan ra xelesyayîş estbi. Erebe zaf leze şino, ez vaneye berê de ya. A hêl ame mi vîrî, mi dest est berê erebe û mi xo eşt war. Cayo ke mi xo eşt war hisar bî ez sey mirçîkan firaya. Sey yew mirçika azade.
Ez nêzana çend demê vîyart, mi çimanê xo yew keye de kerd a. Di hebî kêna bi çekan amê wane mi. Mi ra vatî ‘Ma to binê yew hisar de dîya. Halê to hol nêbî; Ma to ard tîya de derman kerd. Ma şervanê HPG yî. Ma semedê şima ameyî û çeteyanê DAIŞî de şer kerd. Ma zafîn xelesna la ser dewam keno. Çend roje ra dima ez bîya hol û werzaya ser payan. Mi zî waştêne ke bîba şerwan û qesasê şarê xo bigêra. Înan na waştena mi qebul kerd. Nika ez Yewîye Cinîyan yê Şengalî de ya. Ma hem şare xo pawenî hem zî vera çeteyanê DAIŞî de şer kenî.