Köşe başlarında yaşayan, gülen, koşan insanlar değil cesetler bulunur. Şengal de fazlasıyla nasiplendi bunlardan. Kentten yalnızca silah, savaş uçakları ve bomba sesi yükseliyor. DAİŞ çeteleri ve HPG-YJA STAR gerillaları karşılıklı evlerde çatışıyorlar. Evlerin damlarında suikastçiler konumlanmış. Gerillalar yeniden yaşam yaratmanın mücadelesini veriyor. Savaşın tüm gerçekliği Şengal’i sarmalamış durumda. Ferman sonrası Şengal ağır bir vebal altında. Öldürülen çocuklarının, kaçırılan kızlarının, hakarete uğrayan yaşlılarının hesabını sormak zorunda. Şimdi gençleri Şengali bu vebalden kurtarmak için canla başla mevzilerde direniyorlar.
Bir de dillere destan Şengal dağları… Uçsuz bucaksız, sıra sıra dizilen yaylalar. Dağlar hep yaşamın merkezi olmuş ya bundandır Kürtlerin hep sırtını dayaması. Şengal halkı da dağların gölgesine sığındı. Şengalli Êzîdîler, “Bitmedik, buradayız ve direniyoruz” diyor. Dağlar her zamanki gibi yeniden direnişin mevzisi oluyor. Dağlara konumlanan halk bir yandan günlük yaşamlarını düzenlerken diğer yandan kendilerine yetmenin, kendini korumanın koşullarını güçlendiriyor. Yaşanan 72 ferman onlara çok şey öğretti. DAİŞ çetelerinin kucağına bırakmaları onları öz savunma gerçeğiyle yüz yüze getirdi.
Şengal halkı da ön cephede HPG-YJA STAR ve YBŞ güçlerinin verdiği güveni yaşarken iç bölgelerde eğitimlerini görüyor ve olası bir saldırı karşısında kendi savunmaları yapabilmek için eğitimlerini sürdürüyor.
Özellikle kadınlar bu konuda çok duyarlı. Hergün günlük atış ve askeri talimlerini yapıyorlar. Yaşlı, genç herkesin katıldığı çalışmalarda çok renkli görüntüler ortaya çıkıyor. İçlerinde biri vardı ki görmeye değer.
Meyan Ana yaklaşık 67 yaşında. Yaklaşık diyoruz çünkü oda tam olarak yaşını bilmiyor. Bu rakam talime gelen arkadaşlarının tahmini. Meyan Ana atışlarda en iyi olanlardan biri. Elindeki silahı büyük bir gururla taşıyor. Bakışlarının keskin olduğuna bakmayın, gözlerinin içi parlıyor konuşurken.
Bu keskin bakışların altında gülümseyen incecik dudakları onun yüreğinin güzelliğini yansıtıyor. Yüzündeki derin kırışıklıklar engin tecrübelerinin ürünü. Yaşam çok şey öğretti ona; acıyı, ölümü, çaresizliği, kimsesizliği yaşadı fermanlarda ancak Şengal direnişiyle en büyük umutların en acı deneyimlerin ortasında yeşerdiğini de öğrendi.
Beyaz elbiseleriyle barışın da anası. Ancak barışı savunmak için yaşının gölgesine sığınıp kendini bir köşeye vermiyor. Şengal’in caddelerine savrulan umudunu topluyor.
Koca bir umut ağacı yeşeriyor Şengal dağlarında ve yaprakları dört bir parçaya uzanıyor. Bu ağacı dallandırmak hepimizin elinde. Şengale bir ses verin....