Ma dê teslîm nêbê. No jew tekoşîn o. Rayşiyayişekê derg o. Bi merdişê se kesan no hereket nêqedîno. Wa herkes moralê xo berzkero. İmbazê ke tekoşîn ramenê ra wa selamî bo. Cizîr 60 rojiyo rexmê serdî, veyşanî hu teyşanî çokê xo nêda ro. Yê ke pey de manenê wa bi ma ra sereberz bê. Zey şarê Cizîr, ma dê vera faşîzma AKP çokê xo nêdê ro”.

Nê qiseyê peynî yê Hemserokê Meclîsê Şar yê Cizîr Mehmet Tûnç’î, bi rojano goşanê ma dê çingnenê. Se serra 21’yî de, ver çimanê pêrokîn dinya de bi desan kesî bi benzîn amey veşnayiş. A roj ra tepya zereyê zerya mi ra hîsê sûcdarî nêvejîno û xorê persa ‘ma çima nêresay hewara Cizîr’ kena. 

Cizîr îmtihanê însanbiyayen û welatperwerî. Cayo ke merdimatî qediya, wijdanî bî korr Cizîr. Qeleya egîd û Mehmedan, hardê eşqanê gird. Emanetê Mem û Zîn, Feqiyê Teyran, Mîr Bedîrxan, Arîfê Cizrawî û Berîwanan. Meterîsê ceniyanê sereberz, rî sipîyî û kula zerya ma. Cayo ke qise maneya xo vindî kerd! Cayo ke kesî însaniyetiya xo ra şerm kerd Cizîr. Cayo ke dinya xo kerd korr, kerr û lal û heqîqet ganî bi ganî amê binerd kerdiş. Hinî badê Cizîr, him serva dostan him kî serva dişmenanê Kurdan teba zey verên nêbeno. Kam senî fam keno se! 

Taritîya dejanê Cizîr ra çiyo ke fina qûwet da rihê ma qiseyê maya Mehmet Tûnç’î Esmer Tûnç’î bî. Di lajê xo qetlîama Cizîr de vinî kerd dayika Esmer. Bi ziwanê zerya xo qisey kerd. Jan û dejê xo açarna qûwet û zanayişî û winî qisey kerd: “Ez jû dayik a! Heta ke jew leteyê ganê mi bimano ez do ser na rayî de ba. Eza milê xo nimz nêkera. Ganî ma pêrokîn kurdî dest bidê yewîne û sereyê xo berz bikerê.  Wa kes nêterso. Ma endî kurdê verên niyê, ma dê serkewê. Cigera ma veşena. Domanê ma yenê kişten. La verniya ma do roşnî bo.  Serkewtişê ma do açarniyo azadbiyayiş. Wa herkes vera na wehşetî de sereyê xo nimz nêkero, vengê xo berz bikero. 

Qîrayişê dayika Esmer, qîrayişê pêrokîn Kurdistanî yo. Qiseyê ci xoverdayişê vera faşîzmî de zey perspektîfê rayvertî yê. Wa kiştoxî manşetê zey ‘Cizîr ame pakkerdiş’, ‘Cizîr de serkewtişê gird yê dewlet’ bierzê. Qiseyê dayika Esmer damusnenê ke Cizîr de kam û çi serkewto. 

Jû maya bîn ya ke zerya ci bi dejê domanê xo veşena maya Xanim a. “Dayê ez qûrbana to ba, wa o gule kewtbiya zeriya mi. Ey kurdîno, şima kotî de yê. Endî wextê serwedarnayiş nêame?“ bi nê vatişan him dejê zerya xo  qîriya, him kî vera wehşetî hayr ant xeta xoverdayişî ser. Qebûl bikerê nêkerê, ma pêrokînî wertaxê qetlîama Cizîr ê. Cizîr serva pêrokîn rûmet û heysiyetê Kurdistan xover da. Seweta ziwanê xo, xoseriya xo teslîm nêbi û xover da. Cizîr zaniya ke do çi bîro sereyê înan. Texmîn kerdî ke îye de raştê qirkerden bîrê. La rexmê nay zî verniya dişmenanê xo de sereyê xo nimz nîkerd. Serva Batman, Riha, Wan, Çewlig, Mereş, Elezîz, Semsûr, Başûr, Rojhelat, Rojawayê Kurdistan xover da.Nika pêrokîn Kurdistan deyndarê Cizîr o û ganî wayrê wesiyetê Cizîr bivejiyo û xover bido. 

Yê ke goş danê dewleta qetilkar û vanê ‘Eke PKK xendekî nêkinitiyaybî, kes do nêmerdiyaybî’  rê jû qiseya mi serva înan zî esta: Nê kesî xo ra şerm nêkenê se, wa şehîdanê Cizîr ra şerm bikerê. Wa mesaja peynî yê Mehmet Tûnç’î ra, vatişanê dayika Esmer û Xanim ra şerm bikerê. Na dewlet de serva qirkerdişê kurdan behane nêqedînê. Na plana qirkerdin hona aşma Elûne yê 2014î de ameya hadre kerdiş. Wexto ke serva muzakere û çarekerdişî pêdiyayinî viraziya. Na dewlet rîwalo ke tehamulê statu û kamiya Kurdan nêkena 90 serriyo tenya polîtîkayanê qirkerdin ser kurdan ferz kena. 

Nayî ra, cayo ke ma goş bidê vatişanê herbê taybet yê dewlet, goş bidime qîrayişê Mehmet Tûnç’î, ser wesiyetê ci tekoşîna ci dewr bigîrime û verniya rejîma gonîwerd Enqera de tekoşîna xo berz bikerime. Ma nêresay qîrayişê Mehmet Tûnç û maya Xanim, la ma biresime qîrayişê Sûr ke wa na dewlet jû heqaretekê bîn ma rê nêkero. 

Hinî wextê ci ame ke, ma xo qûwetir û rêxistinî bikerê. Çike qanûna qaînatî vana ke: Yê ke xo rêxistin nêkenê û qûwet nêbenê dê tim û tim vinî bikerê. 

Nayî ra, hinî wext ame ke ma welatê xo yê şêrîn bin postalanê îşgalkerdoxan ra bixelesnê.  Wextê ci ame ke ma heqaretanê na dewleta romî ra vajê hinî bes o! Wextê ci ame ke ma na dewleta ke açarniyaya dewleta çete werte ra wedarnê! Wextê ci ame ke, ma wesîyetê Şêx Seîd, Sey Riza, yê Mazlûm, Kemal, Sara, Zîlan û Mehmet Tûnç’an biyarê ca û Kurdistan bixelesnê.