Zaman, yaprak ürpertisinde akarken Kürt’ün direniş çığlıkları yükseliyor her diyarda. Kobanê ve Şengal, Kerkük ve Amed. Tabii ki ‘muhacir’ ama direngen Mexmûr. Kürt’ün stranlarını söyleyenler, zafer ve birlik nidalarını ekleyecekler ses renklerine… Dağdan inmek şöyle dursun, şehirler dağ oldu yamaçlarına. Gerilla kendi türkülerini söylüyor şimdi. Ve bu türküyü bütün insanlık dinliyor. 

Katiller sürüsüne karşı gerillalar seferber oldu. Direniş genişleyerek büyüyor. Ulusal direniş birlikleri oluşuyor Kürdistan’ın dört bucağında. Güney halkı çetelere karşı oluşturulan direnişi büyük bir coşku ve heyecanla karşılıyor. Şengal’in direnişi için ‘dağlardan şehirlere inen’ gerilla, Şengal halkıyla buluştuktan sonra Kerkük’ü savunmak için yola çıktı. Güney Kürdistan halkının hiç eksilmeyen ilgi ve sevgi gösterileriyle karşılanan gerillalar, şeker ve çiçeklerle bağırlara basıldı. Güney’de bir gelenek olan şeker ve gül verme, savaşa giden güçlere bir armağan ve gönül bağlılığı anlamına geliyor.

Sarı-kırmızı-yeşil rengarenk bayraklarla donanan gerilla konvoyundan atılan sloganlar, Kürt halkına ve Kürdistan’a karşı nereden gelirse gelsin yapılan saldırılara karşı ortak mücadele çağrısıydı.

Yol kenarlarında, çocuğundan yaşlısına, kadınından erkeğine kadar gerillaları zafer işaretleriyle selamlayan halk, sloganlara büyük bir tezahüratla eşlik etti. Özellikle kadınlar, muştulu bir haber almışlarcasına çocuklarıyla evlerinden dışarıya koşarak sokaklara döküldü. Karanlıklara karşı ışık hüzmelerinin ihtişamıydı yaşananlar.


Kürt halkına nasip oldu

Konvoyların önüne kendilerini atan Güneyli anneler kefiyelerini gerillalara armağan etti. Sokaklar ve caddeler adeta Kürt ulusal birliğinin dört parçada nasıl bir ruhla örülmeye başlandığını en sıcak ve tarihi bir biçimde yansıtıyordu. Evlerinden balkonlara çıkan insanlar ayağa kalkarak bir elleri yüreklerinde bir elleri havada, görkemli konvoyu selamlıyorlardı. Kürt halkının her parça Kürdistan’da irade ve birliğini parçalamaya çalışanlara inat, insanlık düşmanı, kadın düşmanı, başıbozuk çetelerin karanlık zihniyetlerine karşı insanlığın onuru ve güzellik değerleri korumak en soylu duruşla Kürt halkına nasip oldu demek doğru olacaktır. Bundan daha kutsal bir görev olabilir miydi?


Gerillaya sirenlerle eşlik

Qendîl’den hareket eden özgürlük savaşçıları ilk önce Qeladize ilçesine bağlı Sengeser kasabasına geldi. Burada yüzlerce Sengeserli, konvoyu şeker ve gül yapraklarıyla karşıladı. Sadece yol kenarındakiler değil arabalarıyla gerilla konvoyuna katılan aileler ve motosikletli gençler de araçların açık kasalarından gerillalara kasalarla su verdi. Federe Kürdistan’a bağlı polis, asayiş gücü ve trafik polisleri de gerillanın geçtiği güzergahlarda konvoya alan çıkışına kadar sirenlerle eşlik etti. Gerillaların Sengeser’den sonra Ranya’ya gelmesiyle coşku tırmandı. Konvoya doğru büyük bir heyecanla koşan Ranya halkı gerillaların ellerine sarıldı. Özellikle anneler ve yaşlılar ellerini havaya kaldırarak dualarını yüksek sesle haykırdı. Gerillaların ellerine sarılarak bırakmadılar, bırakamadılar.

Bu görkemli zafer yolculuğunda görüşlerini aldığımız gerillalar, üstlendikleri tarihi görevlerinin farkındalar. Hepsi yaşanan bugünlerin tarihi olduğunu ve Kürdistan’ın birliğini sağlamak için nerede olursa olsun savaşmaya hazır olduklarını söylüyor. 


İbadet edercesine kucaklaşma

Gerilla konvoyu, geçtiği her yerde yüzlerde gülümseme ve sevinç rüzgarları estirdi. Halk gerillaların gelişini bayram havasında karşıladı. Direniş ve oluşturulmak istenen Kürt’ün ulusal demokratik birliği, en güzel haliyle böylesi bir tabloda kan ve can buluyordu. Gerillanın varlığı halkta büyük bir güven duygusu uyandırıyor gerillayı kendi çocukları, kardeşleri gibi bağırlarına basıyorlardı. 

Zafer bugün her zamankinden çok daha yakın. Şengal’de, Mexmûr’da, Rebîa’da, Kerkük’de, Rojava’da, Kürt’e, halklara ve insanlık değerlerine yapılan her türden saldırılara karşı özgürlük savaşçıları halaylarla, şekerlerle, gül yapraklarıyla cephelere gidiyor. Belki de dünyanın hiçbir yerinde dört parçaya ayrılmış bir halk, parçalanmaya inat, acılara ve katliamlara inat ibadet edercesine kavuşmayı ve kucaklaşmayı bu kadar beklememiştir. Şimdi Amed, Kerkük, Şengal, Mexmûr, Kobanê’de kalpler direniş ve birlik ruhuyla çarpıyor. Bundandır ki halaylarla direniş cephelerine gidiliyor. 


Geride kalanlar

Geride kalanlar biraz buruk da olsa arkadaşlarını uğurladı. Geride kalmak demek, başka bir diyarın, gerillanın hiç bitmeyen özgürlük yolculuklarına kapı aralamak demekti.  Çünkü başka bir zaman da onlar uğurlanacaktı yeni seferlere.


AVAŞÎN ADAR