Ağrı’da yaşayan 78 yaşındaki Yaşar Taşdemir, yüzlerce yıllık tarihe sahip, el dokuması kamış ile minder üretme mesleğini tüm zorluklara rağmen sürdürüyor. Küçük yaştan beri ilgilendiği mesleğini 20 yıl önce çalıştığı bir devlet kurumundan emekli olduktan sonra açtığı işyeri ile devam ettiren Taşdemir, farklı bir iş ile ilgilenmek yerine kendini bir geleneği sürdürmeye adadı.
Makineleşme ile birlikte pamuk ve süngerler ile üretilmeye başlanan minderlerin ve çekyatların, el dokuması kamışlı minderlere ilgiyi yok ettiğini söyleyen Taşdemir, ‘’bu işten para kazanmıyorum ama bu mesleği sürdüreceğim’’ diyor.
Taşdemir, Bazid ilçesinden getirttiği kamışları mengene makinesi ile sıkıştırıp şekil verdikten sonra, şekil verdiği kamışların etrafını torba ile diyor. Daha sonra kılıfını da dikerek yaptığı minderleri, satılmak üzere işyerinin önüne bırakıyor.
Taşdemir, bu uğraşıyla hem boş zamanlarını değerlendirmek hem de yüzlerce yıllık tarihe sahip geleneği sürdürme çabasında. Kendisi ile aynı mesleği yapan birçok işyerinin kapandığını anlatan Taşdemir, kapanmayanların ise kamış kullanmak yerine pamuk ve sünger kullanmayı tercih ettiğini anlattı.
Makineleşmeye meydan okuyor
Makineleşme meydan okuyan Taşdemir, kentte bu işi yapan tek kişi kalmasına rağmen, işini hiç sıkılmadan, severek yapıyor.
Mesleğine olan ilginin yok olma düzeyine gelmesinden dert yanan Taşdemir, “Makine işi ürünler çıkmaya başlayınca bizim işimiz de öldü. Bir zamanlar el dokuması minderler için yarışmalar düzenleniyordu. Şimdi artık kimse ilgilenmiyor. Yaptığım ürünler de genellikle köylüler satın alıyor. Ayda en fazla 4 takım satabiliyorum. Para kazanmıyorum ama bu geleneğin ölmemesi için çabalıyorum” diye anlattı.
KÜLTÜR SERVİSİ