Cemîle Ebdo Mihemed, Kobanê’nin güney yakasında ve kente 25 kilometre uzaklığında Bîreşê Köyü'nden. Çocuklarını hepsi evli ve Bakûrê Kurdistan’da yaşıyorlar. DAİŞ çetesinin işgal saldırısı sırasında köy ahalisi köyü terk etmek zorunda kalıdı. Ancak 82 yaşındaki eşi Bekrî Mihemed ile birlikte köyde kaldı. Çete köyü işgal edince Cemîle nene ve eşi köyden çıkarak, 5 kilometre uzaklıktaki Bêlwir Köyü'ne gitmet isterler. Ancak bu yol üç gün sürer. Bêlwir'e bir kilometre kala Bekrî Mihemed açlık, susuzluk ve ilerlemiş yaşına gelen ağırlığı kaldıramaz ve yaşamını yitirir. Cemîle nenin eşini toprağa gömecek gücü, takati yoktur. Eşine ağlayarak yoluna devam eder ve nihayet varır. 4 aydan daha fazla köyde nasıl yaşadığını anlattı:
“Tek başıma 4 aydan fazla bir süre yaşadım. Köyde erzak ve un vardı. Bende açlığımı bu erzaklar üzerinden giderdim. Köyde benden başka kimse yoktu. Karanlıkta yaşıyordum. İlkin bulunduğum köy evlerinde su vardı, ancak daha sonra su da bitti ve ben yağmur sularını kullanmaya başladım. Çete üyeleri 2 defa köye geldi. İlkinde geçip gittiler, ikincisinde 4 kişiydiler ve benimle konuşmak istediler. Seslendiler ama cevap vermedim. Köyden çıktıkları sırada bulunduğum evi taradılar; ev delik deşik oldu ama herhangi bir mermi bana isabet etmedi.
4 aydan daha fazla köyde tek başıma kaldıktan sonra 3 kez ses duymaya başladım. Sonuncu sesi 2 gün önce duydum ve yine çete üyeleri sandım. Bu sefer beni öldürürler diyordum. Sonra genç bir kadın içeri girerek YPJ savaşçısı olduğunu belirtti. Elimden tutup beni köyden çıkardılar.”
YPG/YPJ güçleri Cemîle neneyi kentte getirirler, tedavisi için vakit kaybetmeden hastaneye götürürler. Sağlığı iyi, eşini öyle kaybetmeyi kabullenemiyor ama köyüne kavuşacağı için de mutlu.