Ekipteki arkadaşlarımla bir sabah kadın gerilla biriminin yanına gitmek üzere yola koyulduk. Çok sıcak karşıladılar. Her biri birbirinden hoşsohbet olan kadın gerillalar. Durumlarımızı, çalışmalarımızı, gezip gördüklerimizi bize soruyor, biz de onlara aynı soruları yöneltiyoruz. Kendine güvenen ses tonlarıyla cevap veriyorlar. 'Ancak bu kadar güzel insanlar özgürlük mücadelesi verebilir' diyorum içimden. Özgürlük adeta kendini onlarda tanımlamış, bütünleşmişler özgürlükle.
Misafirler gelince...
Kalkıp şu içmeye giderken yemek masası dikkatimi çekti. 'Bu masayı ne ile yaptınız?' diye sordum. Ronahî adındaki gerilla gülerek, "Patlamış traktör tekerleğin- den yaptık. Zaten küçük bir birimiz, bu masa bize yetiyor. Eee misafirlerimiz gelince de biraz dar oluyor ama, iki grup şeklinde yediğimizde, o sorun da ortadan kalkıyor"diyerek cevaplıyor soruyu. Heyecanlı bir ses tonuyla 'Üstünü açıp bakabilir miyim' diyorum. Ronahî üzerindeki örtülü naylonu kaldırıyor. Tekerleğin boşluk yerlerini topraktan yaptıkları çamurlu harçla doldurmuşlar, sonra kurumuş ve kalıp almış. Böylece tam yuvarlak yemek masası olmuş.
Gerilla dediğin yaratıcı olur
Ronahi o güler yüzüyle devam ediyor sözlerine, "Gerilla dediğin yaratıcı olur. Kendimizi övmeyelim ama, biz de biraz bu yönümüzü kullandık. Güzel bir şey çıkmış. Tarihi bir ana, yani masaya tanıklık ettiniz, bu konuda çok şanslısınız. Artık traktör tekerleğinden yapılmış masamızda afiyetle yemek yersiniz" diyor.
Sonra traktör tekerleğinden yapılan masa, dolma, patates ezmesi, salata ve turşuyla donatılıyor. Gerilla kadınlarla birlikte masaya oturuyor ve onlarla birlikte yemek yiyoruz. Diliyorum ki, bir gün siz de bu güzel insanlarla aynı sofrada yemek yeme şansına sahip olursunuz.
ŞEVÎN MURAT BİNGÖL/BEHDÎNAN