EREM KANSOY/DÊRAZOR
Arap halkından Xemgin 22 yaşında bir YPG’li. YPG saflarına katılmadan önce yaklaşık 3 yıl BAAS ordusunda askerlik yapmış. "Kız kardeşim DAİŞ tarafından katledilmişti. O zamanlar YPG topraklarımıza ulaşmamıştı, ben de rejim güçlerine katıldım. DAİŞ’e karşı savaşabilmenin yolunu böyle bulmuştum, öyle sanıyordum…" diyerek, hem mücadele isteğini hem de çaresizliğini anlatıyor.
Rejim askeri olduğu yıllarda Şam ve İdlib’de ağır yaralanmış. Hala bacağında ve karnında kurşun izleri var. Ağır silah eğitimi alan Xemgin şimdi YPG’de hem doçka kullanıyor hem de suikast ve özel operasyonlarda bireysel silahla en ön saflarda yer alıyor. Xemgin, "YPG benim için herşeydir, benim arkadaşımdır. Benim ailem YPG oldu. YPG’li olduktan sonra benim için hayat başladı. YPG içindeki yoldaşlık beni hayata döndürdü. Kendimi insan olarak hissettim" diyor.
Tüm ailesi katledilmiş
Annesi, babası, 3 kızkardeşi, 3 ağabeyi… Kendi evlerinde, kimisi kurşuna dizilmiş, kimisinin kafası kesilmiş... Tam 8 can sadece farklı bir dini inanca sahip oldukları ve DAİŞ’e katılmadıkları gerekçesiyle işkencelerin ardından katledilmişler. Katliam yapıldığı zaman YPG savaşçısı olan Xemgin, katliam haberini aldığında evine koşmuş. Sesi titriyor Xemgin’in: "Evimiz içi, bahçesi, kapının önü kan gölüydü…"
Gördüğü manzaradan bir kaç saat sonra cepheye dönüyor. "Ben intikam savaşı veriyorum. DAİŞ ve insanlığa zulmeden tüm zihniyetlere karşı bu savaşı sürdüreceğim. Kaybettiğim aileme ve kendime söz verdim" diyen Xemgin, şöyle devam ediyor: "Sadece benim ailem ölmedi, Dêrazor’un tümü aslında benim ailemdi. Ben çocukken kapı kapı dolaşırdı. Komuşularımız, mahalledeki arkadaşlarım, kentimdeki esnaf; hepsi benim ailemdi. Birbirimize çok bağlıydık. Şimdi Dêrazor bölgesinin özgürleştirilmesi benim için aslında ailemin de topraklarımın da özgürleştirilmesi anlamına geliyor."
DAİŞ Dêrazor’da çok can aldı
DAİŞ’in Dêrazor’da çok büyük zulümlere imza attığını belirten Xemgin, şunlarıpaylaşıyor: "Bir aşiretten sadece binlerce kişiyi; kadın, çocuk demeden katletti. Hemen hemen her gün Dêrazor’da onlarca kişinin kafası kesiliyordu. Dêrazor’da çocukları katlederken bile videoya çekiyorlardı. Defalarca çocuk katliamı yaptıklarını gördüm…"
Hayalindeki Dêrazor
QSD’nin Dêrazor’a gerçek demokrasiyi getireceğine inanan Xemgin, "Bölge özgürleştikten sonra yeniden hayatla buluşacak. Demokrasi ve özgürlükle tanışılacak ve vazgeçilmezliği anlaşılacak. Halk daha fazla bir birine bağlanacak" diye konuşuyor.
Şehit ağabeyinin izinde
Hasret Xebat, yaklaşık 12 gün boyunca DAİŞ saldırılarına uğrayan Hakıl Tenek bölgesindeki YPJ noktasında tanıştık. Hasret’i gördüğüm ilk anda ateş yakmak için büyük bir odunu kırıyordu. Büyük bir taş parçasını elleriyle kaldırıp hızla oduna atıyor, üzerinden kopan parçaları bir kenara topluyordu. Hasret’le tanışmamız ise akşam o kırdığı odunlarla yaktığı ateşin başında oldu.
Kobanê Araplarından Hasret, Kobanê’deki acılara tanıklık eden biri. 2016’da YPJ saflarına katılmış. Doçkacıdır Hasret. Doçka ağır bir silah, çoğu erkek savaşçının üstesinden gelemediği bir yük... Çıkarması, temizlemesi, yeniden yerleştirip çalışır vaziyette hazırlanması ayrı dertler ve fiziksel güç gerektiriyor. Doçkanın sesi de çok güçlü, öyle herkes seri atış yapamaz. Hasret ise hamlede adını doçkadaki seri atışları ve DAİŞ’in zırhlı araçlarını püskürtmesiyle duyurmuş..
Mos mor parmakları nasırlanmış genç yaşında, birkaç tırnağı da kökünden kopmuş...
Hasretin en büyük gururu ve bugünkü emeklerinin kaynağı şehit ağabeyi.
Mücadelesini sürdürmeliydim
"Abimin doğru yoldaşlığı, yaşama dürüst katılımıyla insanlara bağlılığı, sevgisi, saygısı beni hep etkilemişti. Çok emek vererek hedefine ulaşma çabasına hayrandım. Şehit düştüğünde aklımda olan tek şey; oun mücadelesini büyütmek ve yaşatmaktı" diyor Hasret. Ağabeyi Xebat Agri, 2014’te Kobanê direnişinde şehit düşmüş. Hasret, ağabeyinin "Doçka en güçlülerdendir, düşmanın psikolojisini bozuyor, uzak mesafelerden büyük hasarlar verebilirsin. Sana da atış yaptırıcam" sözlerini tekrarlarken gözleri doluyor. Şimdi ağabeyinin hayalini gerçekleştiriyor.
İki ağabeyi daha YPG’de
Hasret’in iki ağabeyi daha YPG saflarında. İkisi de savaş cephelerinde. "Benim bir de küçük kardeşim var, büyüyüp YPj’ye katılmak için can atıyor. Ben de onu bu özgürlük mücadelesinde görmek istiyorum" diyor. Hepsinin gurur kaynağı şehit ağabeyleri.
Amcasının şehadetini öğreniyor
Yeni savaşçılar eğitimini görürken amcasının şehit düştüğü haberini almış. Bu şehadet onu daha da bağlamış, öfkesini bilemiş.
Cephedeki görevi ağır silahlar olsa da her işe yardıma koşuyor Hasret. Her işin bir ucundan tutuyor, her gördüğümde ya birşeyler taşıyor ya yemek yapıyor, bazen silahını temizleyen arkadaşlarına yardım ederken bazen de cephane yüklerken...
Emektar yüreği her an devrim için atıyor. Şehit ağabeyinin izinde ilerliyor Hasret.