Di asmî ra dime, 7’e amnona virene de weçîntayîsê parlementoyê Tirkîya est o. No weçîntayîs ser ba her cepeyî zof mûhîmo. Refe ju, refê mazlum û emegdaruno. Refo de bîn est o ke, çixa ke dormê zovî zovî partîyu de ame pê ser, raştîye de juyê, refê zulim û zorbajenîyê.Hukim ramitene ra gore, serê na dewlete de di refî; îlam ke Meşrutîyeto 2’in ra nato ke jumînî de sare onto, oncenê. Refe ju dewrê Osmanu ra yeno, giranîye da sunnî îslamî. Refo bîn, tesîrê Ewropa’yî ra bîyo tê ra, ebe İttîhat û Terakkî cayê xo dîyo. Refê îttîhatî, Meşrutîyete 2’in ra dime îdare dewlete de cayê xo her ke şî kerd hîra, ronayena Cumuratî ra dime dewlete rinda rind gurete destxo. Dewrê Cumuratî de vergerena refê İttîhatî Mistefa Kemal kerdene. Refê îttîhatî çixa ke namê mistefa Kemalî ra ame dekernayene, raştîye de dewamê Ittîhat û Terakkî bî. Nî, îdeolojîyê xo ebe Mîllîyenî name kerdene hama polîtîka Osmanu ra kî ce nê vişîyaybî. Mîllîyen be Hanefîyenî arde tê lewe, polîtîka xo Mîllîyen û mezhebê sunnî Îslamî Hanefîyenser nê ro. Na polîtîka nînu mazlumu rê bîye qir kerdîs û asîmîlasyon.
Cepe mazlum û emegdaru peye coyî qesey kerîme hurdîmena kî Refê Nequnê, nî hurdîmena refî çixa ke jumînî de sare onto, hukim ramitene de giranîye çixa ke refê Îttîhat û kemalîstu de bîya, raştîye de îdare dewlete jumînî de bare kerdbî. Refê İttîhatî îdeolojîyê xo de mîllîyenî vetbî ver hama hukim ramitene ra gore dîn ra kî nê vîyerdene. Eke îcav kerd zor dêne mîllîyenî, xora ke lûzumîye dîye zor dêne dînî. Refê Îttîhatî poşt sanaybî ordî, pîya kewtbî xismeta emperyalîstu, welat talan kerdene. Çefê efendîyubî. Ebe na tore dewlete guretbî xo dest, hukim ramitene.
1980’de ke ordî dest na ro îdare yê dewlete ser, şoreşger û demoqratunê Kurdistan û Anadolîye re qir kerdîs û zulim ard. Xêrê Îslamî wastene ra nê, ser ba saltanetê xo zor da tarîqatu, xezna dewlete ra bêhesav pereyî dê ci, azo newe teslîmê nînu kerd. Hete ra kî qalê laîkenî kerdene, hên zonenê ke hata penîye nîya dewam keno.
“Mîllî Goruş” temsîlkarê Osmanli yo
Xo ver estena kirmancu ke bîye berze, dewlete ebe hervo qilerîn wast ke ver bicero. Dewlete her ke zulimê xo kerd giran, xoverodayîsê kirmancu her ke şî bî ra berz. Îdare û bûrakrasîye dewlete ra rem û nêweşîye ber bî. Bûrokrat û eskerê ke bîyê wayîrê qewet û qudretî, ser ba menfaatê xo kewt werte her karo qilerîn û qefçilîye. Onca na serru de, hukmatê ke serê dewlete de rê, hên eskera kewt ra ci welat û dewleta xo talan kerde, miletî re zulim û feqirîye minasiv dîye. Milet canê xo ra bî bêzar. Hêfe ke cepe wo demokratîk Tirkîya de wayîrê qewet û qudret nê bî. Saro ke na zulim ver de dorme muhalefete şoreşger û demokratîk de bê ro pê ser, o kî bê wayîrenî ra bî werde “Mîllî Goruş”î.
“Mîllî Goruş”o ke vanê, refo diyîne ra amene. Xo temsîlkar û wayîrê mêrasê Osmanu îlan kerdbî, polîtîkawunê xo de giranîye dêne “dînî”. Dizdên û rîyakarenîya na “laîku” ra sar hembêzar bî, hem kî bê wayîr bî. Xora gonîwerunê 1980’î raye u poşt daybî tarîqatu, nînu kî je vatena xo milet guretbî xo dest, hem hetê ekonomî ra, hem kî sîyasetî ra qewet û qudretê xo xeyle xeyle avêr berdbî. Lewind û rîyakarê ke laîken û modernenî sanenê rîyê xo ver, werte qefçilîye de lavatîyene, taqat ra kî kewtbî.
Raştîye de, mabeynê na refo diyîn be yê kemalîstu de ferq nê mendbî. Zilm û talan de tima pîyabî, tê kewtena nînu mesela bare kerdene ra amene. Çike Mîllî Goruş îdeolojî û polîtîkawunê xo de çixa ke İslam vetene ver, raştîye de, hete Mîllîyenî ra ameybî ra û îdeolojîyê Kemalîstu ser. Na raştîye; Kirmancu re, sarê ke tirk nîyê Anadolîye de weşîya xo ramene yînu re dismenenî kerdene de tima ama verê çimu, ewro kî nîya ro.
AKP xwo mazlûm rona cayê xwo kewîm kerd
Werte na hayleme de nînu xo mazlum musna, xeyle kî rey guret, name AKP’yî ra hukmat na ro. Nî kî je Îttîhat û Kemalîstu bîat daybî emperyalîstu. Qesa xo de yar mendî, Tirkîya û Kurdistan rinda rind da talanê emperyalîstu, ebe xo kî bara xo gurete. AKP rîyê xo kerd şîya, qalê demokrasî kerd, milet ra, dewletunê xervî ra poşt gurete, dizd û rîyakarunê Kemalîstu rinda rind dayî ra yan, hukmê xo kerd qewin. Her ke saltanetê xo kerd qewin, zorbajenîya xo kî kerde eskera. Kirmancu re, emegdaru re, kulî mazlumu re qetil û vesanîye arde.
Serverê AKP Erdogan her karê xo kî kerd tamam, her weçîntayîs de kî xeyle reyî guretî, cayê xo kerd qewin, Padîsayena xo îlan kerde! Xo hen zona ke padîsayê de Osmanuno! Hete ra kî xo pîlê Îslamî îlan kerd! Hem zerê Tirkîya de, hem kî Verbaroza Wertîye’de polîtîka xo “Mezhebu” sere nê ro, dismenenî kerde tê ra. Xora Tirkîya’de nê, Rojawan de kî kirmancu re dismenenî kerde. Poştî de gonîweru, Surîya de, Îraq de milet verda pê, welatê yînu kî kerd vîran.
Cepe Mazlum û Emegdaru Bîyo Laşerê Usarî kirmancî, xeyle serru ra nato ke ser ba xoserî û tê dustîye erzenê xo ver, cirm oncenê. Şoreşa Kurdistanî xeyle raye gureta, endî xora şoreşa kirmancu kî nîya, bîya roşt û vengê îsonetenî. Şoreşgerê Kurdistanî Îraq de, Surîya de kî lewe mazlumu de cayê xo gureto, “Şoreşa Rojawan”yî kî kerdo desmalê destê homete.
Onca xeyle serru ra nato ke, Hereketê Xoserîye veng dana kulî mazlum û şoreşgerunê Anadolîye ke “ju cepe de berîme tê het”. Hereketê Xoserîye yê kirmancu her waxt beyan kerdo ke ma hevalê mazlum û emegdarunîme. Hereketê Xoserîye ebe îdeolojîyê xo, ebe xoverodayîsê xo, en penîye de kî ebe Şoreşa Rojawan û xoverodayîsê Kobanêyî xo îspat kerdo. Xo îspat kerdo ke hevalê kulî nêçaruno, homete re kî hevalo.
Zorbajenîya 1980’î ra dime, na serrunê peyenu de şoreşger û demokratê Tirkîya kî pi ra pi ra ame ra lingu ser. Sar û îtîqatê ke yenê înkar û asîmîle kerdene, emegdarê ke talan ver de kewtê tenge ser ba haq huquqê xo endî erzenê xo ver; Şoreşgerunê kirmancu ra pîya ju cepe na ro.
Na cepe de her kes ebe kamîya xo cayê xo ceno, kes şîya keşî de nê maneno, kes xo terkê însafê keşî nê keno, hama ebe wastena xo, ebe temsîlê xo, mazlum u emegdarunê bînu de yeno ju ca. Yane rizayen û rajîyenî de...
Ebe na jubîyayîsî, şoreşgerî û demoqratî; zovî zovî îtîqatî; her miletî û zonî jumînî nas kenê, has kenê, hurmet be jumînî kenê. Weşîya de Newîye Bena Tê ra! Haştîye, tê dustîye, xoserîye bena tê ra...
Endî bes o
Namê berê na jubîyayîs û cepeyî, ewro HDP wo. Hurdîmena refîyê ke serê na dewlete de rê, namê zulim û talanîyê. Refê talanê ju, CHP, MHP û Fetullah be kulî faşîtîyê, refo bîn kî AKP u hetkarê xo yê. Tarixî ra nat çi talan û zulim ke esto, ser sebebê xo nî hurdîmena refîyê. Ref û cepe mazlum û emegdaru bîyo laşerê usarî, bendu rizneno yeno!