Ez kurd nîya. Kurd a çi? Kurdînîye kotî ra vejîye? Ez Êzidî ya. Ez bîya nêbîya Êzidî bîya. Nika nê amayê mi ra vanê ti Kurd a. Vanê şima Kurd ê. Kurd ê çi? Ma Kurd nîme.” Kerdenê ke bibacîyo. Hende qarîyabî ke, qaran ver a kerdenê ke xo biwero. Vatenê ma Kurd nîme la zerrîya xo rehet nêbîyênê. Mezgê xo rehet nêbîyênê. Na meseleye sey marî pilosiyaybî vileyê aye ro a bê bîhne verdayênê. “Ma Êzidî me çi karê ma bi Kurdan esto. Kurdî wazenê ma bivurnê. Ma bikerê sey xo. Ma bikerê misilman.”

 Verê xo da kulinde. Kulinda qickek a ke bi muşambayî dora ci guretbî de ser ocaxa hîrê çimî de çaydano ke hîna germ bî kerd ra şûşeyê destê xo reyna kerd pir. Çaydan na ocaxe ser o. No bîyênê şuşeyo hîreyîn şimitênê. To vatenê qey wazena kerba xo çaye ra vejo. La kerba xo, qehra xo nêvîyarênê. Reyna ameye holika ke têde hem televizyon estbî hem têde kewtênê ra, hem kî sey cayê pêşwazîkerdîşê meymanan bikarardênê, yanê kilmayî holika ke cuya înan têde vîyartênê. Ceryan çîn bî ke televîzyonî temaşe bikero belkî tayê xo vîra bikero. Ceryan tenê bi şewe est bî. Şewe jenerator fîştîyênê ta. 

“Vana Êzidîyatî bawerî ya. Êzidî yê Kurdê ke îslam qebûlnêkerdo yê. Înan qebûl nêkerdo xo bivurnê. Çûnke înan binê nê vurîyayîşî de vurîyayîşê kulturî dîyo. Înan zanito ke ê ziwanê xo, exlaqê xo vîndî bikerê. Înan zanito ke ê xo ra vejîyê. Ê êdî meşîkîyê xo raye ra berê. Ti kotî ra zanena.” Senî ke a wa ke nê vateyî ci ra vatêyê dûşte aye der a, hînî qisey kerdenê. Qiseykerdîşî ra zîyade lej kerdênê. Waştenê xo îqna bikero ke nê vateyî rast nîyê. Nêşkîyênê nê vateyan hazim bikero.  Hîna mîyanê nê lejî de bîye Tîjdaye verê keyberî ra veng fîşt xo ra:

-Xoxê, Xoxê! Ti kotî ya?

Bi heşnayîşê vengê aye ra senî ke ser sucî bêro guretîş ters ê. Hem ters ê hem kî kewte heyecanî. Aye kî xo ra çîyê fam nêkerdbî. Çi taw a bidîyênê heyecanî a pêguretêne, keyfode ciyayî a pîştnayênê. Bi keyf:

-Ez nawo tîya wa, tîya. Wey ti bi xeyr ameya, çiman ser o ameya. 

Tîjda ver bi aye şîye. A virar kerde û:

-Xeyr mîyan de bîme. Ti senên a? Rind a?

Zereyê xo de va; “Ez qet rind nîya” la Tîjdaye ra va:

-Ê ma vajîme rind a, do rind bo.

 -Qey ma sebî? Çîyode xirab qewîmîyo?

-Nê. Çîyode cîya çîn o. Halê her demî yo. 

Tîjda bi peşmirîyayîş:

-Ooo na hevala delale êdî gereyê rutînîye kena. 

-Nê gereyê çi. O to kotî ra vet?

Tîjdaye halê aye fam kerd. Zana ke a mîyanê nakokîyan de ya. Zereyê aye rehet nîyo. Sereyê aye de persî virazîyê. Zereyê çimanê aye de bihuyayîşî nîyada:

-Hevala min a delale, merdim rutînîye ra aciz bibo çîyode rind o. Rutînîye weş nîya. Her çî vurîyeno. Gereke merdim kî bi nê vurîyayîşî ra ahengdar bo. Her çî herekîno. Gereke merdim kî biherekîyo. 

Nê vateyanê Tîjdaye cesaret da aye ke va:

-Ez nêzanena. Sereyê mi de persî nêqedînê. Ez kam a, ez kotî ra ameya, şona bi kotî, çi wazena? Nêzanena.

-Êê zaf rind o. Qet meters e. Ti raya raste der a. Ti bi xo fetelîna. Ti bi maneyê xo fetelîna. No çîyode zaf rind o. Ti do bivînê. Ti do xo bivînê. Ti do maneyê xo, maneyê cuya xo bivînê. O hewayê aye yo bedbîn şî. Hewayode weş ame aye ser o. Rengê xo vurîya. Rûyê xo bî rengin. Bi peşmeriyayîşî va:

-Ti raşt vana, hêvîya to bi mi esta?

-Se! Hem kî zaf.

Nê vateyan ra dima hurdmîn bêveng mendî. Na bêvengîye çiqas ante înan kî nêzana. Pênîye de Tîjdaye bêvengîye xerepnaye:

-De wurze ma şîme tayê bifetelîme. Teber ra hewayode weş esto. Tîjade weşe esta. Ma şîme xo bidîme verê tîje. Wa tîje astikanê ma nerm bikero. 

Na weşa Xoxe şîye. Va:

-Temam. De haydê ma şîme. 

Vecîyay teber. Verê xo da mîyanê holikan. Bêveng bî. Hurdmîn kî mîyanê fikranê xorîyan de bî. Xeylê wext hînî bêveng tenê raye ra şî. Yewa înan qisey nêkerd. Ti vana qey çîyê ke gereke yewbînî ra vajê nêmendê. Qey pêro çîyî vajîyayê. A roje heta verê şanî tenê Serdeşte de mîyanê holikan de fetelîyayî. Tawo ke çerexîyayî holika xo ya ke têde mendêne hurdmîn kî qefelîyabî la aram bî. Taybet Xoxe zaf aram bibî. No ger û geşt aye rê rind ameybî. Pîya şamî hazir kerde werde. Qavî şutî. Tawo ke amey zere Tîjdaye êdî fam kerd ke wext ameyo. Verê xo da kitabxaneya xo ya qickeke. Kitabo verên rafê qickekî ra guret destê xo. Senî ke çîyode pîroz bigiro destê xo, hêdîka kitab vilêna. 

Kitab guret ameyê leyê Xoxe. Xoxe nîşt bî ro.  Mîyanê xeyalan de bîye. Tîjdaye a dinyaya xeyalan ra kaş kerde vete, kitabê destê xo musna aye:

-Ez to rê pêşnîyaz kena ti nê kîtabî biwanê. Va û kitab dergê Xoxe kerd. 

-Ez bawer a no kitab cewabê persanê to bido. 

Xoxe pawayê çîyode nîyanên nêbîye. Tayê mat mende. Bi didilî destê xo dergê kitabî kerd, kitab guret destê xo. Qepaxê kîtabî de nîyada û wend: MANÎFESTOYA ŞARISTANÎYA DEMOKRATÎK.

PAWİTÎŞÊ KURDÊ MÎYANÊ PENCÊ QIRKERDÎŞÊ KULTURÎ DE. 

MESELEYA KURD Û ÇARESERıYA NETEWA DEMOKRATÎK.

ABDULAH OCALAN

Xoxe ca de dest bi wendîşê kitabî kerd. Her ke kitab wend ameye bi xo. Tayê çîyê ke famnêkerdênê Tîjda ra pers kerdenê. Tawo ke Xoxe kitab qedêna a êdî yewade bîne bîye. A vurîyaybî. A êdî bîye cigêroxa heqîqatî.