Suruç’un Gokkan Köyü, 10 haneli. Okula ve iki çadıra yerleşen Kobanêli 7 aile de zor koşullarda toprak özlemi yaşıyor. Aileler Kobanê direnişinde yaşamını yitirmiş çocuklarını anlatırken, “Şehit verdiğimiz topraklarımıza döneceğimiz günün özlemiyle yaşıyoruz” dedi.
Kobanê’nin güneydoğusunda yer alan Taşluga Jêr Köyü’nden olan 74 yaşındaki Ali İbrahim, okulda 4 aile ile birlikte yaşıyor. Oğlu YPG’li Xelîl Elî İbrahim (Bahoz Çiya) Kobanê’nin doğusundaki Ehmediye’de çetelere karşı direnirken şehit düştü. İbrahim, “Cenazesi çetecilerin elinde kaldı. Taziyeyi kurduk çeteler köyümüze ulaştı ve sınıra geldik. Sınırı geçtik, bir gün dışarda yattık. Şimdi de tek odada 4 aile kalıyoruz. Kobanê bizim toprağımızdır. Şehitlerimizin yoldaşlarına inanıyor ve döneceğimiz günü bekliyoruz” diye konuştu.
Evin en küçüğü, en nazlısıydı
Oğlunun taziyesinde otururken köyden çıkmak zorunda kaldığını dile getiren YPG’li İbrahim’in annesi Medine Mehmud Nehsan, oğlunun cenazesinin çetelerin elinde kaldığını anlatırken gözyaşlarını tutamadı. Oğlunun evin en küçüğü ve nazlısı olduğunu ifade eden Nehsan, şunları söyleyebildi: “Ben şimdi muhacir oldum. Keşke oğlum yaşasaydı boynuma torba bağlasaydılar, dileneydim. Onu çok özlüyorum. Güneş doğuyor, batıyor her dakika onu arıyorum ama bulamıyorum. Hep gelenlere bakıyorum. Belki Bahoz’dur diye. Duvarların önündeki muhacir ihtiyar kadın oldum. Yol gözlüyorum. O cennete uçan bir teyriktir. Anne ve babasını da yanına alacak. Onun yoldaşları Kobanê’yi özgürleştirecek ve döneceğiz.”
DİHA/URFA