Fransızlarda zerre akıl ve onur kalmadı mı?

• Suriye’de DAİŞ'e karşı Kürt güçlerinin yanında savaştılar. Kobanê’den 10 yıl sonra Fransa’nın gözlerini çevirdiğini görüyorlar; cihatçılar ilerliyor, mahkûm kampları boşalıyor ve azınlıklar tehdit altında.

* TRIBUNE KOLEKTİF

Biz Fransız vatandaşları, 2015 ile 2019 yılları arasında gönüllü olarak Suriye’ye gittik ve YPG/YPJ’nin savaşçı birimlerine katıldık. Bu birimler, DAİŞ'e karşı mücadelede QSD'nin ön saflarıydı. Tam bir yıl önce, 14 Aralık 2024’te bu gazetenin sitesinde, Fransızları ve yöneticilerini, El Nusra ve HTŞ'nin eski lideri El-Şaraa adlı kişinin Suriye topraklarında iktidarı ele geçirmesinin oluşturduğu tehdide karşı uyarmıştık. Üç büyük kaygımızı dile getirmiştik;

* Özellikle başta Kürtler olmak üzere yerel azınlıkların tamamen etnik temizliğe maruz kalması.

* Kürtlerin o zamana kadar tuttuğu DAİŞ'liler ve ailelerinin kamplardan serbest bırakılması.

* Türkiye’nin desteğiyle cihadistlerin Ortadoğu’nun bu bölgesinde yeniden güç kazanması ve sonunda Bataclan gibi Suriye’den planlanan dehşetlerin tekrar başlaması.

Ne yazık ki son günlerde yaşananlar bizi haklı çıkardı. Binlerce sivil sınırlara yığılıyor; diğerleri tanınabilir bir barbarlıkla katlediliyor; Şedadê, El Eqtan ve El Hol kamplarından binlerce eski DAİŞ savaşçısı ve aileleri çıkıyor. Bu terör zaferinin Fransa’daki İslamcıları galeyana getirmesi artık sadece zaman meselesi.

Ülkemizi seviyoruz. Belki kendimizden daha fazla. Büyük ölçüde onun için YPG/YPJ birimlerine katılarak ortak düşmanımız DAİŞ'e karşı canımızı tehlikeye attık. Oysa bugün utancımızı ifade etmek için kelimeler yetersiz kalıyor. Fransa’nın demokrasi, hoşgörü ve özgürlük değerlerini paylaştığı müttefiklerini, cihatçıların ellerine terk ettiğini görmekten duyduğumuz utanç.

Şu anda dünyanın bütün felaketleri Kürtlerin, İslamcı olmayan Arapların, Süryanilerin, Alevilerin, Dürzilerin ve Êzîdîlerin üzerine yağıyor. Biz Fransızlar ise gözlerimizi yere indiriyoruz. İçimizde artık zerre akıl ve onur kalmadı mı? Colani’nin kararlılığı ise tam: Türkiye’nin desteğiyle acımasız ve fetihçi bir şekilde ilerliyor. Kürtler ise kendi başlarına bırakılmış durumda. Elbette bir gün ABD’nin onları terk edeceğini biliyorlardı ama Fransa’ya güveniyorlardı. Tıpkı bizim Fransa’ya güvendiğimiz gibi.

Üç gün önce Tebqa şehrindeki bir YPJ savaşçısı heykeli İslamcılar tarafından yere çalındı. Acı bir sembol. 10 yıl önce YPJ'liler bizim kahramanlarımızdı.

Onları ve YPG’deki yoldaşlarını unuttuk mu?

Zaman daralıyor dostlarımız için. Bunu biliyorlar ve her zaman inandıkları şeyler uğruna ölmeye hazırlar.

Hâlâ bir umut var: Fransa’nın hafızasını yeniden bulması ve elbette cesaretini.

 

* Le Figaro Magazine'den çevrilerek özetlendi