- Evîndar ve Fatma Kılıçarslan kardeşler, gerilla olarak mücadele ettiler. İki kız kardeş, şehadete kadar Kürtler ve Kürdistan için mücadelede sözleşmişti.
Kılıçarslan kardeşler, Bedlîs’in Tetwan ilçesine bağlı Sulu köyünde, yurtsever bir ailede dünyaya geldi. Evîndar, 2013'te gerilla saflarına katıldı ve 2016'da Gever’deki öz yönetim direnişi sırasında şehit oldu. Fatma da ablasından üç ay sonra, 2013'te gerilla saflarına katıldı. Ablasının adını alan Fatma, 2019'da Medya Savunma Alanları’nda şehadete ulaştı.
Anne Aysel ve baba İkram Kılıçarslan, farklı yıllarda şehit düşen kızları Evîndar (Rojevîn Garzan) ve Fatma'nın (Delîla Rojevîn Garzan) yaşamlarını, mücadelelerini ve gerilla saflarına katılma kararlarını, AW'den Sema Gezici ve Önder Akbulut'a anlattı.
Hem büyük kızımız hem de arkadaşımızdı
Anne Aysel Kılıçarslan, Evîndar’ın çocukluğunda da oldukça yetenekli ve kararlı bir kişiliğe sahip olduğunu belirterek, şunları söyledi: "O, hem arkadaşımız hem de büyük kızımızdı. Onu çok seviyordum. Ev işlerinde yorulmasına hiçbir zaman izin vermezdim. Babasıyla birlikte ona hep yalnızca okulunu okumasını ve bilgili bir insan olmasını istediğimizi söylerdik. Evîndar üniversiteyi kazandıktan sonra İstanbul’a gitti, ancak henüz birinci yılını tamamlamadan gerilla saflarına katıldı. Katılacağını tahmin ediyorduk. Daha küçük yaşlardan itibaren gerillaya katılmayı düşünüyordu. Kardeşleriyle ilişkisi çok iyiydi. İki kız kardeş birbirleri olmadan yapamazdı. Birbirlerine, ‘Ölüme kadar birlikte olacağız’ derlerdi. Babası tutuklanmıştı. O zamanlar Evîndar küçüktü ve devlet bize çok sıkıntı yaşatıyordu. Evimize sürekli baskın düzenliyorlardı. Babasının tutuklanmasına kendi gözleriyle tanık olmuştu ve bu olay onu derinden etkilemişti.”
Birbirlerine söz verdiler
Aysel Kılıçarslan, ikinci kızı Fatma’nın gerillaya katılma sürecini de şöyle paylaştı: “Küçük kızımın elimi bırakıp gideceğine inanamıyordum. Evîndar’dan üç ay sonra Fatma da katıldı. Fatma gittiğinde uzun süre peşinden aradım ama ablası gittiğinde onu aramamıştım. Fatma, ‘Dayanamadım, ablam da gitti. Birbirimize söz verdik. O nerede olursa ben de onun yanında olacağım’ diyordu. Yanına gittim, Fatma’yı gördüm ve ‘Kızım, gel, eve gidelim’ dedim. 'Gelmeyeceğim’ dedi. Biz de ‘Peki’ dedik, ona izin verdik ve geri döndük. Başımız dik, alnımız açık. Bütün şehitlerin önünde saygıyla eğiliyoruz.”
Törenle toprağa verdim
Baba İkram Kılıçarslan ise 90’lı yıllarda köylerin boşaltılması nedeniyle göç etmek zorunda kaldıklarını ve aile üzerindeki baskıların çocuklarını derinden etkilediğini belirtti. Bir dönem İstanbul’a gittiklerini ve yaklaşık 4-5 yıl orada kaldıklarını kaydeden İkram Kılıçarslan, şunları söyledi: “İstanbul’a gitmemizin nedeni, hakkımda açılmış bir dosyanın bulunması ve tutuklanmak istemememdi. Evîndar orada okula başladı; birinci, ikinci ve üçüncü sınıfa kadar okudu. Daha sonra geri döndük. Evîndar üniversiteyi kazandı ve sosyoloji bölümünde okuyordu. 2016'da Gever’deki öz yönetim direnişi sırasında şehit düştü. Cenazesini getirdiğimizde önümüze büyük engeller çıkardılar. Sessiz sedasız defnetmemizi istediler, ancak bunu kabul etmedik. Şehidimizin cenazesini onurlu bir törenle toprağa verdik.”
Kobanê kahramanlarından
İkram Kılıçarslan, Fatma’yı ise şöyle anlattı: “Fatma gittiğinde 18 yaşındaydı ve liseyi bitirmişti. O da gerilla saflarına katıldı. Gittiğinde Başûr’a geçti. Daha sonra o barbar DAİŞ’e karşı savaş başlayınca Kobanê’ye gitti. Bir süre orada kaldı; o barbarlar bölgeden çıkarılana kadar oradaydı. O kahramanlar sayesinde Kobanê düşmedi. Ardından dağa geçti. Geçen yıl şehadet haberini aldık. 2019'da şehit düşmüş. Fatma’nın cenazesini alamadık, cenazesi arkadaşlarının yanında. Sürecin nasıl gelişeceğini bilmiyorum ama bir gün cenazesini köyümüze getirip defnetmek istiyoruz.” BEDLÎS
