- Muhammed Bogadır (Rustem Baran), dağlara gitmeden önce ailesine, “Şehit düştüğümde tabutumun üzerine 'Ala Rengîn'i koyun, zılgıt çekin” demiş. Oğullarının şehadetinin acısını yüreklerinde taşıyan annesi ve babası, “Onun bize kazandırdığı onuru başka hiçbir yerde bulamayız. Kalıcı bir barışın sağlanmasını istiyoruz” dedi.
Özgürlük Hareketi üyesi Muhammed Bogadır (Rustem Baran), 1992'de Amed’in Farqîn ilçesine bağlı Cano köyünde dünyaya geldi. Ortaokuldan sonra ailesinin geçimine katkıda bulunmak için çalışmaya başladı. 17 yaşında gençlik çalışmalarına katıldı ve Êlih’te örgütlenme faaliyetleri yürütmeye başladı. Bu süreçte birçok kez gözaltına alınıp işkence gördü. DAİŞ saldırıları ve yeniden savaş ilanıyla 2015'te gerilla saflarına katıldı. Şirnex’te öz yönetim direnişlerinde yer aldı. Bir süre sonra Medya Savunma Alanları’nda görevlendirildi. Ardından Şengal’e geçti ve Şengal’in DAİŞ çetesinden temizlenmesine yönelik birçok hamlede önemli emek verdi. Garê'de 29 Nisan 2019’da şehit düştü.
Annesi Nazife ve babası Ramazan Bogadır, AW'den Abdullah Esen'e konuştular. Nazife Bogadır, şunları söyledi: “Çocukken de halkımıza yönelik saldırılar yaşandığında sokağa çıkar, tepkisini gösterirdi. Okulda derslerle fazla ilgilenmezdi çünkü eğitim dili Türkçeydi. Öğretmenlerine de sık sık tepki gösterirdi. Büyüdükten sonra gençlik çalışmalarına başladı. Katılmadan önce Wan’da gözaltına alınmıştı. 10 gün boyunca gözaltında kendisine ve arkadaşlarına işkence yapmışlardı. Bir süre evde kaldı. Bir gün bazı şeyler yazıp kız kardeşine vermiş ve ‘Artık tamamen gideceğim, beni aramayın. Şehit düştüğümde tabutumun üzerine Ala Rengîni koyun, zılgıt çekin. Eğer başka bir yerde şehit düşersem ve beni göremezseniz bilin ki ben artık orada olacağım' demiş.”
Diğerleri gelebilsin
Nazife Bogadır, bu süreçte en büyük isteklerinin gerillaların toplumun arasına dönmesi olduğunu belirterek, şöyle konuştu: “Çocuklarımızın sağ salim aramıza dönmesini ve onları yeniden görmeyi istiyorduk. Kalıcı bir barışın sağlanmasını istiyoruz ki buraya gelip çalışmaların içinde yer alsınlar. Devlete güvenimiz yok. Çok sayıda gencimizi vahşice katletti. Birçok insan çocuklarını giydirip kuşandırarak gönderdi. İnsanların yüreği yandığı için birçok yerde çocuklarını aradılar. Bizim talebimiz, geride kalanların da kendi topraklarında yaşaması ve gerillanın bu ülkenin içine, halkın arasına karışmasıdır.”
Ruhu gerillayla birlikteydi
Ramazan Bogadır da oğlunun gerilla saflarına katılmadan önce bile bütün yaşamının örgütlü hareketlilik içinde geçtiğini belirterek, şunları söyledi: “Bütün şehitler benim evlatlarım, benim canımdır. Oğlum hiçbir zaman zulmü kabul etmezdi. Ben cezaevindeyken o dağlara yöneldi, çünkü ruhu gerillalarla birlikteydi. Artık kendisini tutamadı ve gitti.”
Kürdistan birdir
Ramazan Bogadır, oğlunun şehadetiyle övünç duyduğunu belirterek, şunları vurguladı: “Bütün servetimi versem onun şerefine ve onuruna denk olmaz. Şehitlik, herkese nasip olmaz. Şehit olmak öyle kolay değildir. İnsanda vicdan ve adalet yoksa her şey boştur. Onun yaptığını bütün ailem bir araya gelse yapamaz. İki Kürdistan yoktur; Kürdistan birdir. Kürdistan imandır. Kalıcı bir barışın sağlanmasını ve herkesin huzura kavuşmasını istiyoruz.” ÊLIH
