Kadın mücadelesi köy sahnelerinde

• “Köy yerinde tiyatro mu olur?” diye başlayan çalışmalar, 9 yılda 9 köye yayılan kadın dayanışmasına dönüştü. İzmir’de düzenlenen 4. Köy Tiyatroları Festivali’nde kadınlar hem tarlada hem sahnede verdikleri mücadeleyi anlattı.

İzmir'de 4'üncüsü düzenlenen Köy Tiyatroları Festivali bu yıl “Kadın emeği” temasıyla gerçekleşti. Karabağlar ilçesinde bulunan Mustafa Necati Kültür Merkezi'nde düzenlenen festival, dört gün boyunca sürdü. Festivalde, İzmir’de bulunan köylerde kurulan tiyatro topluluklarının gerçekleştirdiği oyunların yanı sıra kısa film gösterimleri ve atölyeler de yer aldı. Çoğunlukla kadın katılımcıların olduğu festivalde, dokuz yıldır köy tiyatrosunda bulunan Ulamış Köy Tiyatrosu oyuncuları da “Yaşamın içinden” oyununu sergiledi.

Ulamış Köy Tiyatrosu’nda bulunan kadınlar, Jinnews’ten Nazlıcan Nujin Yıldız’a tiyatro deneyimlerini anlattı.

‘Köy yerinde tiyatro mu olur?’

Ulamış Köy Tiyatrosu oyuncularından Rukiye Sezen, “Çok güzel oyunlar oynadık. Çok güzel turnelere gittik, festivallere katılıyoruz. Bazen sokaklarda oynuyoruz. Şimdi yeni oyunumuza hazırlanacağız. Bu oyunu tiyatro festivali için hazırladık. Yeni oyunumuz da var. Yani daha çok köyde yaşadıklarımızı aktarmaya çalışıyoruz. Her şeyi bırakıyorum, geliyorum. Sağlığım yerinde olduğu sürece de buraya gelmeye niyetim var yani. Bırakmak istemiyorum. Ben köyde ilk tiyatro başladığında hep utandım, sıkıldım. Gitmek istemedim. Annem o zamanlar gitmemi istemiyordu. ‘Köy yerinde tiyatro mu olur?’ diyordu.  Dokuz senedir bu tiyatroyu severek yapıyoruz. ” dedi.

Tiyatroya kaçak başladı

Dokuz yıl önce başladığı oyunculuğa bir süre ara verdiğini  belirten Özlem Çalışır da, “Eşim izin vermedi ama daha sonra gizli gizli, kaçak kaçak yine tekrar başladım tiyatroya. Üç senedir tekrardan oynuyorum. Çok mutlu oluyorum. Oyunlarımız hayatın içinden, hep gerçek şeyler aslında. Yani kendi yaşadıklarımız veya çevremizdeki yaşayan insanların hayatından derlemeler. Kadın dayanışması, kadın emeği hepsi bir arada aslında. Hepimiz birbirimizle destek oluyoruz” şeklinde konuştu.

Muhabetler bile değişti

Sanatsal yönden beslendiğini ve ufkunun açıldığın ve tiyatronun birçok şeyi değiştirip dönüştürdüğünü söyleyen Huriye Delen, bu durumun topluma, kadınların ayakta durabileceğini gösterdiğini belirtti. Huriye Delen, “Daima kadın dayanışmasına ön ayak oluyoruz. Yani çok güzel bir şey.  Kadınlar birbirine destek olmalılar. Hele sanatsal yönünden olursa daha iyi. Muhabbetler bile değişti. ‘Sanatı nasıl yaparız? Şu rolü nasıl yaparız?’ diye konuşuyoruz. Diğer yandan zeytine gidiyoruz, mandaline gidiyoruz. Yani gitmediğimiz iş yok. Evimizin bahçesinde kendimize göre ayrı sebze yetiştiriyoruz. Sağlığımız elverdiğince bahçe işleriyle de uğraşacağız. Kadınlar her alanda olmalı” diye ifade etti.

‘Köy ve tiyatro nasıl olabilir?’

Hem öğretmenlik yapan hem de Ulamış Köy Tiyatrosu’nda oyunculuk yapan Hatice Çamtepe de yoğun çalışma hayatına rağmen tiyatroya da zaman ayırdıklarını söyleyerek, “Ben Ulamış’a taşındığımda köyde tiyatro yoktu. Bir yıl sonra köye tiyatro kurulacak dediler. Açıkçası inanmadım. ‘Köy ve tiyatro nasıl olabilir? Mümkün değil. Köydeki kadınlar katılmaz en azından’ dedim. Ama köyümüze tiyatro yapıldı. Şu anda dokuz yıldır köy tiyatroları var ve dokuz tane köy bünyesine katıldı ve çoğunluğu da kadınlardan oluşmakta” diye belirtti.

Gücümüz oyunlara yansıyor

Oynadıkları her oyunda kadınların yaşadığı sorunlara değindiklerini dile getiren Hatice Çamtepe, “Kadın mücadelesinin gücünü oyunla aktarıyoruz. Farkındalık yaratıyoruz. Gitgide de ailemiz büyüyor. Başka köyler de bünyemize gelecek. Düşünün dokuz yılda bir köy tiyatrosu varken şimdi dokuz tane köy tiyatrosu var. Zaten kadınlar aslında dayanışma içerisinde ama daha çok birlikte olalım.  Çocuklarla tiyatro yapmaya başladım. Farklı alanda eğittim ve bu aktarımı çocuklara da yansıttım. Özellikle özel gereksinimli çocuklarla tiyatro yapıyorum. Sahnedeki özgüven, onların gelişimine katkıda bulunuyor. Bu alanda da çok memnunum” diye konuştu. İZMİR