Ramazan’dayız, yiyecek ekmeğimiz yok

• Şehitlik Mahallesi muhtarı Sadiye Sebat: Ramazan ayıyla yardım isteyenler daha da kalabalıklaştı. Özellikle kadın yoksulluğu artmış durumda. Evinde hiç eşya, halı, soba olmayan var. Çocukları montla evin içinde uyuyor.
• Eşi cezaevinde olan dört çocuk annesi H.D.: İkinci el kıyafet almak için muhtarlığa geldik. Çocuklarım için pazarda çöp olarak atılan sebzeleri topluyorum. Oruçlu oruçlu sokakları dolaşıyor ve yiyecek bir şeyler arıyorum. Allah şahidimdir başka çarem yok.

ROJHAT ABİ/AMED

Ekonomik krizin giderek büyüdüğü Kürdistan’da, yoksulluktan en fazla etkilenen kesimin başında kadınlar ve çocuklar geliyor. Özellikle Ramazan ayının başlamasıyla gıda, hijyen ve barınma ihtiyaçlarını karşılamakta zorluk çeken Amed’deki kadınlar, sosyal yardımlar ve mahalle dayanışması ile ayakta kalmaya çalışıyor. Şehitlik Mahallesi Muhtarlığı önünde uzun kuyruklar oluşturan kadınlar, ikinci el kıyafet almak ve gıda talebinde bulunmak için muhtarlığa başvuruyor. Gazetemize konuşan Şehitlik Mahallesi Muhtarı Sadiye Sebat ve mahalledeki kadınlar, maddi imkanların yokluğunu, kadın yoksulluğunu ve devletin yoksulluğa duyarsız kalmasını eleştirdi. 

‘Evinde hiç eşya olmayan var’

İlk olarak Yenişehir Şehitlik Mahalle Muhtarı Sadiye Sebat’ı makamında ziyaret ediyorum. Şehitlik Mahallesi muhtarı 4 çocuk annesi Sadiye Sebat doğup büyüdüğü mahallesindeki yoksulluğu en iyi iyi bilenlerden biri. 2024’ten beri mahallenin muhtarlığını yapan Sadiye Sebat, kentteki yoksulluğun ciddi boyutlara ulaştığını, kendisinin mahalleli kadınlara elinden geldiğince destek olmaya çalıştığını ancak bu desteğin yetmediğini belirterek şunları söylüyor: “Yetişemiyoruz çünkü gerçekten çok kalabalık bir nüfusa sahip ve Şehitlik halkı da çok yoksul. Evinde hiç eşya olmayan var. Evinde halı yok, soba yok. Çocukları montla evin içinde uyuyorlar, yemek yiyorlar. Ramazan ayıyla yardım isteyenler daha da kalabalıklaştı. Özellikle kadın yoksulluğu artmış durumda. Gıda ve nakdi yardım isteyen çok oluyor. Bu konuda ciddi bir yoksulluk var. Bakıyorsunuz ki artık her yerde kadınlar kendi ayakları üstünde durmaya çalışıyor. Hiçbir kadın istemez çoluk çocuğunu bıraksın ve gidip başka bir yerde çalışsın. Maddi imkansızlıklardan dolayı çalışmak zorunda kalıyor. Yoksa rahat, serbest olabilmek adına değil. Bu konuda devlet de hiç yardımcı olmuyor.”

‘Sokaktan ekmek topluyorum’

Eşi cezaevinde olan dört çocuk annesi H.D. evini geçindiremeyen kadınlardan biri. Kirasını ödeyemeyen H.D., akşamları çöpten ekmek topladığını söylüyor. Artık çocuklarına bakmakta çok zorlandığını belirten H.D içinde bulunduğu durumu şöyle anlatıyor: “Ne diyeceğimi artık bilmiyorum. Bugün ikinci el kıyafet almak için muhtarlığa geldik. Gidip pazardan sonra çöp olarak atılan sebzeleri topluyorum çocuklarım için. Evim de zaten çok eski ve rutubetten dökülüyor. Devlet zaten insanlara bakmıyor. Biz böyle yaşlı başlı kadınlar bu halde olmamalıyız. Kaldırımdan ekmek topluyorum. Kimse kimsenin halini bilmiyor. Ramazan ayındayız, doğru düzgün yiyecek gıdamız yok. Oruçlu oruçlu sokakları dolaşıyor ve yiyecek bir şeyler arıyorum. Allah şahidimdir başka çarem yok. Her şey çok pahalı olmuş. Bu şehrin her tarafı böyle olmuş. Kimsenin umurunda değiliz.”

Kadınlar, çocuklar ne yapsın?

Eşi cezaevinde olan ve muhtarlığa yardım başvurusunda bulunmak için gelen kadınlardan biri de 45 yaşındaki C.S., kentteki yoksulluğun kadınları istemedikleri işlerde çalışmaya ittiğini, gençlerin ise uyuşturucu kullanımına yöneldiğini ifade etti.

C.S, kadınların iş bulsa bile asgari ücretin altında maaş aldığına dikkat çekerek şunları belirtiyor: “Çocuklarımızı da bırakamıyoruz bir yandan. Şehitlik’te bazı kadınlar geçinemedikleri için fuhuşa yöneliyor. Hepsi yoksulluktan. Çocukları için mecbur kalıyorlar. Gençler de uyuşturucu bağımlısı olmuş. Devlet de bu tabloya karşı sessiz ve hiçbir şey yapmıyor. Zaten iş imkanı veya fabrika da yok. Ailelerinden uzağa gidenler de kötü yola düşüyor. Artık ne yapacağımızı, nereye varacağımızı bilmiyoruz. Eşinden boşanan kadınlar çok. Onların durumu daha kötü. Çalışma alanı yok, doğru düzgün maaş yok. Kadın ne yapsın? Çocuklar ne yapsın? Kadınlar ve çocuklar bu yoksulluğun en çok mağduru olanlardır. Zaten yoksul olmayan neredeyse yok artık.”