- İkinci Dünya Savaşı'nın ardından Batı Alman kadınları, Almanya’nın herhangi Batı Askeri ittifakına (NATO dahil) girmesine ve silahlanmaya karşı WFFB çatısı altında esnek bir koalisyon olarak örgütlendi.
Batı Alman Kadın Barış Hareketi (WFFB), adını Şubat 1952'de Göttingen'de düzenlenen bir barış konferansında aldı. Protestan ve Katolik kadınlar tarafından Katılımcılar arasında Klara Maria Faßbinder (1890-1974, Bonn Pedagoji Akademisi Tarih Eğitimi Profesörü), Henriette Rühle (1910-1963, Merkez Parti üyesi) ve Maria Deku (1901-1983, Hristiyan Demokrat Birlik/CSU üyesi) yer alıyordu. Başlangıçta Hristiyan kadınların bir araya gelmesi amacıyla planlanan kongre, barışa bağlılıklarını paylaşan komünist, pasifist ve sosyalist kadınları da kendine çekti. İdeolojik farklılıklarına rağmen, bu kadınlar, bu kongrenin kabul edilen manifestosunda katılımcılar tarafından formüle edildiği üzere, Federal Almanya Cumhuriyeti'nin yeniden silahlandırılmasına temelden karşı çıkmalarıyla birleşmişlerdi.
Esnek bir koalisyon
WFFB, dernekler sicilinde resmi bir kaydı ve kendine ait tüzüğü bulunan, katı anlamda bir dernek değil; daha ziyade yerel ve bölgesel kadın gruplarının esnek bir koalisyonuydu. Ne resmi bir üyelik sistemi ne de üyelik aidatı vardı; örgütün hedeflerini benimseyen kadınlar faaliyetlere katılıyor ve gönüllü olarak zaman ayırıyordu. Her bir eyalette bağımsız bölgesel gruplar ve çalışma komiteleri faaliyet gösteriyordu. Bu gruplar konferanslar, kermesler, bilgilendirme stantları ve broşür dağıtma kampanyaları düzenliyor; nükleer silahlanma ve olağanüstü hâl yasaları gibi konulara karşı imza topluyorlardı.
Gönüllü çalışmalar
Her eyalette, bölgesel gruplar arasındaki iş birliğini koordine eden bir kadın başkan veya küçük bir grup bulunuyordu. Ülke genelinde faaliyet gösteren seçilmiş bir yönetim kurulu mevcuttu ve kamuoyuna yönelik çalışmalar büyük ölçüde örgütün kendi dergisi olan Frau und Frieden* (Kadın ve Barış) aracılığıyla yürütülüyordu. WFFB gönüllü çalışmalara dayanıyor ve bağışlarla finanse ediliyordu.
Tek kriter silahsızlanma
WFFB, kendisini parti siyasetinden ve dini mezheplerden bağımsız bir oluşum olarak tanımlıyordu. Dini veya siyasi dünya görüşü ne olursa olsun herkes üye olabiliyordu. Katılım için tek kriter, örgütün temel amacı olan Almanya'nın yeniden silahlanmasını önleme hedefiyle kendini özdeşleştirmekti. Böylece Katolik, komünist, sosyalist, liberal ve muhafazakâr kadınlar WFFB bünyesinde birlikte çalıştılar. Üyeler belirli bir sosyal sınıfa veya meslek grubuna mensup değildi; WFFB'de aktif olan kadınlar arasında ev kadınlarının yanı sıra, işçilerden akademisyenlere kadar birçok kadın yer alıyordu.
Silahlanmaya karşı kadınlar
WFFB barış konferansları ve "barış günleri" düzenledi. ABD, SSCB, İngiltere ve Fransa arasında Cenevre'de müzakereler sürerken, WFFB üyeleri nöbet eylemleri gerçekleştirdi. İzleyen yıllarda WFFB'nin çalışmaları; Almanya'nın yeniden askerileştirilmesi, zorunlu askerlik hizmetinin getirilmesi, nükleer silahlanma, olağanüstü hâl yasaları ve Vietnam Savaşı'na karşı yürütülen mücadele ekseninde şekillendi. "Women Strike for Peace" (WSP) tarafından düzenlenen ve tüm NATO ülkelerinden kadınların çok uluslu bir nükleer gücün oluşturulmasına karşı gösteri yaptığı protestoya da katıldılar. İngiltere'den gelen kadınlar, 1964'te Bonn'da düzenlenen savaş karşıtı forumda WFFB üyelerine katıldı.
Yasaklanma süreci
WFFB, Anayasayı Koruma Dairesi tarafından izlemeye alındı; üyeleri polis gözetimine tabi tutuldu, evlerinde aramalar yapıldı, ayrıca tutuklanıp haklarında yasal işlem başlatıldı. WFFB, komünist bir cephe örgütü hatta paravan örgüt olarak sınıflandırıldı ve yasaklandı. WFFB, zorunlu askerliğin yeniden getirilmesini, Almanya’nın NATO’ya katılımını veya nükleer silahlanma yarışını engelleyememiş olsa da, kadınlar eylem ve kararlarının doğru ve gerekli olduğuna derinden inanıyorlardı. HABER MERKEZİ
