Beyazın kar'da ki sırrı

• Her doğuş yeni bir başlangıçtır. Işığa ulaşan bir kardelenin beyaz kardaki eşsiz güzelliği gibidir. Her gün tekrar ve tekrar yağmur damlalarıyla doğar gerilla… 

Tekoşîn AXÎN

Karın sesine kulak verdiğinde adeta kalbine bir kılıç saplanmıştı. Özgürlüğe ne de hasret olduğunu bir kez daha acıyla hissetmişti. Ve işte o an beyazın derinliğinde bir yolculuğa hazırdı.

Ve şimdi sonu gelmeyen beyaz bir kar bulutu sarıyor yüce dağları. Gece ve gündüz dur durak bilmeden, adeta yitip gitmeyen aşkların büyüklüğünü yere ve göğe paylaşmak için eşsiz güzelliğiyle sarıyor dört bir yanı.

Beyaz en güzel karda ulaşır anlamına. İşte tam da böyle zamanlarda doğanın her haline yoldaş olan gerilla, heybesinde umut ve aşkla beraber toprakla büyük buluşmayı yaşar. Gerillanın aşkını, bembeyaz düşlerini; göğün maviliğinde, sabahın seherin de, dolunayın ayazında, tüm zaman dilimlerinde dağın, taşın, nehirlerin üstüne resmediyor. Uzak diyarlardan değil, mavi semaların bağrından bir bir süzülüyor toprağa.

Sonsuz bir aşkın melodisini fısıldıyor gibi; duyuyor musun karın sesini? Derinlerdeki bu ahenk gerillanın özgür ruhuna erişiyor. Üşüyen dudaklarından dökülen karlı dağların bestesi kuşların sesiyle birleşiyor. Soğuktan titreyen parmaklarıyla yazarken bu büyük senfoniyi ruhunda büyük bir fırtına kopuyor. Karanlıklarda yağan kar fırtınasıyla daha da büyüyor. Ölümle yaşam arasında bir nokta. Ve şimdi beyaz bir sessizlik. O an sanki her şey donmuş gibiyken bir ses yankı buluyor:

Sevgi yok olmaz, üşüyen serçeler aşk şarkılarını fısıldamayı bırakmaz. Bu kavmin direniş kervanı fırtınalarda kaybolmaz. Kılıç gibi keser ölümün getirdiği sessizliği. Derman olur fırtınalarda cayır cayır yanan kalplere. Toprağa ulaştığı kadar göğe uzanır beyaz karların içindeki büyük aşk. Göklere ulaştırır karın içindeki fırtınaları…

Ve şimdi beyaz kar taneleri ardında halaya durma vakti. Kar tanelerinin hızına yetişmeye çalışan özgürlük halayında özgür ruhlu kadınların rengi beyazın içinde buluşuyor tüm özlem duyduklarına.

Sonsuz kar tanesi düştü toprağa. Üşüyen toprak güneşi düşlediğinde ısınmaya başladı. Karlı dağlarda direniş çığlıklarıyla ısınan zirvelerde yankılandı bitmeyen direniş türküleri. Bazen karda bazen yağan yağmurda ama hep dağlarda kendini ve aşması gerektiği yolu buldu. Yüreğindeki aşkla beraber karları aşa aşa ulaştı doruklara.

Karlı bir günde sevdalı yürekleri dolunayın bu gece. Gecenin ayazında, buz tutmuş yollarda yıldızlar ışık oluyor arayışlarına. Karda belirdiğinde Mekap izleri, büyük düşün kahramanlarına ulaşacağını anlamıştı. Bulutların ardına ulaşmıştı özgür ruhları. Durmadan yağan kar saçlarının her bir telinde yüreğindeki aşka ulaşmıştı. Ve kalbindeki ilahi aşka ulaşmışçasına bitmeyecek direniş zamanının melodisini haykırdı…

Şimdi sevda sardı dört bir yanı. Tüm özgür ruhlar şaha kalktı. Beyaz dalgalar akarken dağlara, mavideki sonsuzluğu ne kadar özlediği geldi aklına…

Çok uzaklarda değil, içinde çağlayan coşkun sular buzdan karanlıkları paramparça ediyor. Derin vadilere akın eder gibi koşuyor güneşin peşinden. Bir kardelenin doğuş sancısını hissediyor adeta…

Her doğuş yeni bir başlangıçtır. Işığa ulaşan bir kardelenin beyaz kardaki eşsiz güzelliği gibidir. Her gün tekrar ve tekrar yağmur damlalarıyla doğar gerilla… Her doğuş büyük bir sancı ve bedeli olan yolların başlangıcı…

Kardelen nasıl ki mavi semayı görmeye söz vermişçesine büyük bir inançla eşeliyorsa karı, gerilla da yüreğindeki özgürlük aşkıyla karanlığı parçalaması gerektiğini her yolda verdiği bedellerle anlıyordu. Ama o da kardelenin rüyasını yaşıyor, ayazın soğuğuna yüreğinin sıcaklığıyla karşılık veriyordu…

Karın beyaz sırrı toprakta, kuşların kanadında, bulutların ardında ve de gerillanın adım attığı dağlarda gizliyor cevabını

Kana susamış avcılar, karanlığa karışmış yaşamlar fırtınaları aşamaz, uçurumlarda tutunamaz. Gerillaysa uçurumların kenarında karşılar tufanı da zemheriyi de. Şimdi büyük fırtınaları göğüslüyor, dalgalarla boğuşuyor yaşamın umudu. Geçmiş ve gelecek karın sessizliğine bırakıyor izlerini. Vadilerde, zirvelerde ve uçurumlarda aşk yağıyor karın beyazında.

Avuçlarımda biriken karın sesini duydum. Gerillanın yüreğinin sesiydi bu. Aslında hepimizin yüreğinde birikenlerin anlamıydı bu ses. Kim durdurabilir ki milyonların sesini. Kim kesebilir ki özgürlüğün her renkteki dilini. Kim bitirebilir ki beyaz da birleşenlerin özlemini.

An, hayallerini beyazın derinliğine bırakma anıdır…