Muhabbet kuşları
Aynı dilde üşümüyoruz, aynı sessizlikten ürpermiyoruz. Tutuştuğumuz ateş, soğuduğumuz kil aynı değil. Isındığımız ne...
Arif ALTAN Haberleri
Şarkılar da göçer
Son çocuğunuz öldürüldüğünde, son eviniz yıkıldığında şarkılarınızı geri vereceğiz… Gece donuyor, rüzgâr susuyor,...
Bir içimlik su
Her şey olması gerektiği gibiymiş yani, ağacın ölü dönüşümü de yaprağın düşüşü de toprağın çöküşü de. Gevşeyin öyleyse,...
Bir gün tek başına
Bir de geceye imanla, sabaha küfürle ritim tutan kalabalıkların tutarlı gürültüsü var. Yalnızlarsa hep yalnızdır, bir...
Kızgın Timonlar
Atinalı Timon! İnsanın insana dair görüşünün tümden bulandığı o ilk dağılış anı, cömert ve yumuşak başlı soylu...
Uykusuz Prens
Her şeye en az iki olasılık üzerinden bakıp üçüncüsünde birleştirme meraklılarına göre, Prens hem gerçekçi bir politika...
İyiliksever antagonistler
Türk düşün dünyasının kötülükte eriştiği düzeyi anlamak için bir kıyaslama girişimi. Çok yorucu ve benzeri yok. Ne...
Sunakta meditasyon
Düşüncenin ölümünü müjdeleyen sadece zamanın efendileri değil, yıkımın dolaylı ve doğrudan kurbanları bütün bir açlar...
Benzemezliğin erdemleri
Düzelticinin inancına, yüreğine, doğruluğuna kefildik. Tıpkı Bogle ve Orton yardakçısı olamayacağını bildiğimiz özlem...
Bekçiler ve yargıçlar çağı
Yüz elli yıl sonra bugünün düzen tutkunları, makine köleleri bir yana, çağın insani öğretileriyle kuşanmışları bile...
Girdap
Kendi küçüklüğümüze o kadar çabuk teslim olduk ki, her büyük işe kalkışmak kaderimiz gibi göründü. Her yerde korkacak...
Kolonideki hayalet
Efendisine olan minnettarlığı derin, tutkulu ve sınırsız. Efendisi için en itaatkâr köle, en uysal uşak, en uyanık...
Ateşten dumana
Nefret ki saf öznesini yitireli çığlık çığlığa bir sessizlik şimdi; kederiyle sözlü, yoksulun o kadim melankolisiyle...
Son bakış
Hüzünlü güzelliğin o hiç eskimeyen gururlu yüzü. Ado! Dört bin yıl geçti, ölü bir günün şafağına gömülü, sımsıcak...
İmkânsız ihtimal
Kusursuz bir düzen, muhteşem bir toplum yoktu; iyi, güzel ve cesur insanlar vardı. Ve sadece onlar için zor ve umutsuz,...
Taklit aslını yaşatır
İlkler her zaman kalıcı iz demekti. Taklitçiler ise ancak öncüllerin anımsatıcısı. Kabiliyete yorarlar, halbuki...
Minotaurus’u kim öldürdü?
Dövüşenler bilemeyebilirdi, ama bilenler kesinlikle dövüşebilirdi. Daha büyük kahramanlar hem bilen hem iyi...
Niteliksiz suçlular çağı
Kan damlayan ellerini gizleme çabasını bile göstermeden en ağır günahtan sıyrılıp en iyinin tahtına göz diken ucuz ve...
Evsizliğin mimarisi
Bir taşın, bir ağacın, bir avuç toprağın bile bir şey olmak istediğine inanan, dokunduğu her şeyi insanileştirenler…...
Göründüğünde sönüveren ışık
Zamanımızın tüm “dâhileri”, artık sadece görünme derdinde. Yazmadıklarını anlatanlar, çizmediğini gösterenler,...
Son şövalye
Bizi peşine takan karanlık zihinleri araştırmaktan bitkin düşmüşüz. Düşündüğü gibi yaşayan, yaşadığı gibi konuşan...
Yanılsamalar
Cesaretimize gelince, Gılgamêş gibi ölüm korkusuyla topraklarını bırakıp ölümsüzlük peşinde diyar diyar dolaşmayız....
Umut mu, ölüm mü?
Umut yaşatır, bir palavraya döndüğünde öldürür de. O yüzden insanlara umut vermeyin, verdiyseniz ellerinden almayın.
Yarım bütünden fazla
Hesiodos’tan beri yarım bütünden hep fazlaydı, üstelik fikir zikir ile doğrulanmıştır, ama bu yalnızca her bozukluğa...
İyi dostlar kapanmayan yaralar
Her zaman korkunç düşmanlarımız vardı, çünkü her zaman iyi dostlara sahiptik. Bu derin, bu iyileşmeyen, sızıyı ölüme...