• Şehit Lemya Ardıl: “Toprağa her bastığımda farklı bir duygu hissediyorum. Bastığımız her yerde şehitlerimizin izi var. Dağlar şehit yoldaşların müzesidir. Onların olduğu mekana girerken çok temiz ve kirli düşünmeden girmeliyiz.”

Riha’nın Pirsûs ilçesinde yurtsever bir ailede dünyaya gelen Lemya Ardıl (Fadime Şimşek), çocukluk yıllarından itibaren Kürt kimliği ve kültürüyle iç içe büyüdü. Ailesinin metropollere göç etmesinin ardından üniversite yıllarında kimlik, anadil ve kadınların yaşadığı toplumsal sorunlar üzerine yoğunlaşan Lemya, gençlik çalışmalarında aktif rol aldı. 2014’de gerilla saflarına katılan Lemya, 2019’da Medya Savunma Alanları’nda şehadete ulaştı.

Kendi topraklarından kopuş

Riha’nın Pirsûs ilçesinde, Kürt kültürü ve yurtseverlik değerlerinin güçlü olduğu bir aile ortamında dünyaya gelen Lemya, ailesinin Ekonomik nedenlerden dolayı Türkiye metropollerine göç etmek zorunda kalmasının ardından eğitim hayatını burada sürdürdü. Kürt kimliği ve kültüründen kopmama çabası içerisinde büyüyen Lemya, özellikle üniversite yıllarında sistemle yaşadığı çelişkileri ve toplumsal sorunları daha fazla sorgulamaya başladı.

Anadiliyle eğitim alamaması, Kürt kimliğine yönelik baskılar ve kadınların karşı karşıya kaldığı sorunlar Lemya’nın düşünsel dünyasında önemli bir yer tuttu.

Dağlara yöneldi

Lemya’nın gençlik döneminde yaşadığı siyasal ve toplumsal gelişmeler, kendi kimliği ve içinde bulunduğu toplumla ilişkisini yeniden değerlendirmesine neden oldu. 2013’de katıldığı bir gençlik kongresinde gerçekleştirilen değerlendirmelerin kendisi üzerinde etkili olduğu ve bu sürecin ardından mücadeleye bakışının değiştiği aktarıldı.

Bu dönemde aile çevresindeki yurtseverlik anlayışını ve içinde bulunduğu mücadele düzeyini de sorgulayan Lemya, daha kapsamlı bir siyasal arayış içerisine girdi. 2014’de gerilla saflarına katılma kararı alarak dağlara yöneldi.

Lemya, gerçekleştirdiği bir röportajında gerilla saflarına katılımına ilişkin şunları ifade eder: “Ben özgürlük saflarına biraz geç katıldım. Evet, devrime katılımın yaşı yoktur ama, Kürdistan gerçekliğini düşünürsek sanırım geç kalmıştım.”

Sözünü sakınmazdı

Medya Savunma Alanları’na geçen Lemya, burada temel eğitim sürecinden geçti. Eğitim sırasında kendi katılımını ve yaşadığı zorlukları değerlendiren Lemya, gerilla yaşamına uyum sağlamak için yoğun çaba gösterdi.

İlk dönemlerinde çeşitli zorlanmalar yaşasa da bunları aşmaya çalışarak farklı görevlerde sorumluluk üstlendi. Yakın çevresine göre sözünü sakınmayan, çözüm arayan ve olaylara farklı açılardan yaklaşan kişiliğiyle bulunduğu ortamlarda öne çıktı.

Her zaman çözüm üreten

Lemya, sonraki süreçte ideolojik gelişimine ve kadın özgürlüğü konusundaki çalışmalarına ağırlık verdi. Bu amaçla akademi eğitimine katılarak siyasal ve örgütsel konularda kendisini geliştirmeye çalıştı.

Eğitim sürecinde yalnızca askerî açıdan değil, düşünsel ve akademik açıdan da gelişmenin önemine odaklanan Lemya, bulunduğu çalışmalarda arkadaşlarıyla birlikte hareket etti. Dinleyen, tartışan ve yaşanan sorunlara çözüm üretmeye çalışan yaklaşımıyla öne çıktığı belirtildi.

Anlama ulaşmak için…

Lemya’nın farklı çalışma alanlarındaki pratiği ve sorumlulukları daha sonraki süreçte Hêzên Taybet bünyesinde görev almasını beraberinde getirdi. Burada kendisini yeniden değerlendiren Lemya, teknik bilgi ve becerilerini geliştirmeye yönelik eğitim ve çalışmalara katıldı.

Çeşitli görevlerde yer alan Lemya, bu dönemde de kendisini geliştirmeye ve aldığı sorumlulukları yerine getirmeye odaklandı. Lemya, yaşamla kurduğu bağı kendisini onun için feda edebilecek kadar güçlendirmek ve anlamlı kılmanın çabası içerisinde oldu.

Lemya, 2019’da Medya Savunma Alanları’nda şehadete ulaştı.

***

Dağlar şehitlerin müzesidir

Lemya, gerilla yaşamı boyunca şehitlerin oluşturduğu değerler ve ilkeler üzerinden yürümeyi esas aldı. Lemya, şehit arkadaşlarından söz ederken şunları ifade ediyordu: “Ben toprağa her bastığımda farklı bir duygu hissediyor ve tuhaf oluyorum. Bastığımız her yerde şehitlerimizin izi var.  İntikam duygum artıyor. Şehitleri düşündükçe, Kürtlerin neden kendinden bu kadar kopuk yaşadığını sorguluyordum. Kopuk ve uzak. Dağlar şehit yoldaşların müzesidir. Bunu tasavvufi anlamda söylemiyorum. Onların olduğu mekana girerken çok temiz, kirlenmeden ve kirli düşünmeden girmeliyiz.

Patikalarda iz bırakanlar…

Bir patikadan yürürken ağaçların köklerine uzanan gerçekliği bilmeliyiz. Patikalarda iz bırakan yoldaşların izlerini sürmeliyiz. Ben patikalarda yol alırken hep bunu düşünürüm. Kimler bu patikalarda yürüdü? Kimler bunca emeği yarattı?

Bu sorgulamaları gerçekleştirdiğimde tarihsel bilincimizin zayıflığını görüyorum. Günümüzün anlamını ancak tarih bilincimizi güçlendirerek yakalayabiliriz. Tarihteki köklerimizi aramalıyız. Şehitlere bu şekilde anlam vermeliyiz.” HABER MERKEZİ