Lawjeler yalnızlığında sığınak

28 Haziran 2021 Pazartesi - 18:00

.

.

  • Gever’e bağlı Şakitan köyünde yaşayan 103 yaşındaki Ayşe Üzümcü alzheimer hastası. Kapısının önünde oturarak eski günleri yad eden Ayşe Nine, ona gelen her misafire lawjelerini seslendiriyor. Her şeyi unutuyor ama lawjelerini unutmuyor. 

MEDİNE MAMEDOĞLU
JINHA/COLEMÊRG

Çocuk yaşta anne ve babasını kaybedince kimsesiz kalan Ayşe nine, özel günlerde para karşılığı lawjeler seslendirerek ayakta kalmış. Daha sonra akrabaları onu çok eşli bir erkekle evlendirmiş. ‘O adam’ diye bahsettiği eşi de ölünce de çocuklarını büyütmek için lawjelere sığınmış. 

Söylemeseydim, yaşayamazdım

Kendisini hayata bağlayan şeyin söylediği şarkılar olduğunu ifade eden Ayşe nine, “Eğer lawje söylemeseydim, yaşayamazdım. Lawje söylemeseydim, ne kendime ne de çocuklarıma bakabilirdim. Şimdi de kendi kendime söylüyorum. Bazen eski günlerim aklıma geliyor. Ayaklarım tutsaydı yine aynı şeyi yapardım. Düğünlere gidip şarkılar söylerdim. Üç ya da dört şarkıya hem çocuklarımın hem de kendi karnımı doyuruyordum“ Her tek kaldığımda lawjelerime sığınıyordum. Onlar benim hem geçim hem de sabır kaynağım oldular” diyor.

paylaş

   

Yeni Özgür Politika

© Copyright 2021 Yeni Özgür Politika | Tüm Hakları Saklıdır.