• ABD'nin emperyalist saldırganlığına karşı çıkmak ve yenilmesini istemek bir şey; emperyalist Çin-Rusya ittifakına bel bağlamak ve ulusalcılıkla kendi burjuvazisini desteklemek başka bir şey.

ZİYA ULUSOY

ABD ve Batılı emperyalist kampın saldırı savaşları ile Trump’ın yeniden sömürgeleştirme söylemleri, savaşa uğrayan ve diğer ülkelerde ulusalcılığı güçlendiriyor.

Burjuvazinin körüklediği ulusalcılık, sosyalizm iddialı partileri de etkiliyor. Örneklerden biri de Rusya. Revizyonist partinin devamı olan Rusya Federasyonu Komünist Partisi (CPRF), Zuganov liderliğinde, Putin’in Ukrayna savaşını ulusal bir savaş olarak destekliyor. Zuganov, Yurtsever Sol Cephe’yi kurdu ve yurtsever nutuklar atıyor. Savaşa gönderilen asker konvoylarını coşkulu ajitasyonla övüyor.

Sosyal şovenizmin çürümüşlüğü

Zuganov’un "ülke çıkarı”na vurgu yaparak Putin’e desteği, Ukrayna savaşıyla sınırlı da değil. Zuganov, henüz Ukrayna savaşı yokken (2021’de) vatansever nutuklarla burjuva Rusya’nın kapitalist kalkınmasını ve Putin’i destekleyen ulusalcı bir çizgi izliyordu: “Ülkemizi çıkmazdan çıkarmak için vatansever sol, halkın çıkarlarını savunmak ve ulusal güvenliği sağlamak için birleşti. Başkan'ın (Putin’in) Rusya'yı dünyanın en büyük 5 ekonomisinden biri haline getirme... hedefleri .... tamamen Rusya'nın çıkarlarına karşılık geliyor.”

Bu söylemlerin, burjuva muhalefet partilerinin söyleminden hiçbir farkı yok. Savaş yokken Putin rejiminin kapitalist atılım hedefini sosyalizm adına destekleyerek yurtsever blok liderliğini üstlenen Zuganov’un, savaş koşullarında da Putin’in emperyalist politikasını ulusalcı coşkuyla desteklemesi doğaldır. Sosyalizm adına sosyal şovenizm çürümüşlüğüdür.

Geçmişte Putin’e karşı mücadeleci olan Rusya Komünist İşçi Partisi - SB Komünist Partisi (RCWP) ise savaş koşullarında yalpaladı. Önce Putin’in Ukrayna savaşında emperyalist politikasına tereddütlüce karşı çıktı. Çok geçmeden Rusya’daki milliyetçi dalgaya göğüs geremedi. Partide görüş ayrılıkları ve ayrılmalar belirince ”Ukrayna’nın Nazilikten arındırılması özel askeri operasyonu”nun haklı olduğu ve desteklenmesi gerektiği görüşünü benimsedi.

RCWP’nin sosyal şovenist yalpalaması, revizyonist partilerin uluslararası ağında da konuya ilişkin bölünme yarattı. Yunanistan Komünist Partisi (KKE), Putin-Rusyası’nın Ukrayna savaşının emperyalist nitelikte olduğu görüşünü benimsedi ve destekleyenlere karşı çıktı. Etkili de oldu.

Sosyal şovenizmin İran desteği

RCWP, sosyal şovenist tutumu yuvarlayarak ilerletti. ABD-Batılı emperyalist kampın Rusya’yı kuşatma ve bölmesine karşı “savunma”yı diğer temel gerekçe yaptı: ”Amerikan-NATO saldırganlığına karşı kendini savunan, Ukrayna'nın Nazilerden arındırılmasını ve askerden arındırılmasını güvenlik hedefi ilan eden ve Donbas'taki Rusça konuşan nüfusun ulusal kurtuluş mücadelesine ve tüm Ukrayna halkının antifaşist mücadelesine ortak olan Rusya, Amerikan - Bandera cuntasını yenmeyi amaçlamaktadır; Ukrayna ve tüm insanlığın, işçi sınıfının çıkarlarına hizmet ediyor.”

İki temel gerekçe de Putin Rusya’sının emperyalist amacının savaşının niteliğini belirlediğini ortadan kaldırmıyor. Putin ve güruhu, savaşına Ukrayna’nın Nazisizleştirilmesi askeri operasyonu adını verse de ilhakçı niyetini dile getiriyor. Ukrayna ulusu ve devletinin, Lenin ve Stalin’in hediyesi ve hatası olduğunu söylüyor.

RCWP, Putin’in “seçkin emperyalist devletler katına sıçrama” politikasını eleştirse de ABD-Batılı emperyalist kampın  Rusya’ya saldırganlığının savaşın hakim yönü olduğu gerekçesiyle Putin’in savaşının emperyalist niteliğini reddederek destekliyor. Putin, Donbas halkının “kurtuluşunu” ise savaşına destek için kullanıyor.

RCWP’in sosyal şovenizmi, İran rejimini emperyalist saldırganlığa karşı desteklerken, İran halk ayaklanmasını, "Batılı ajanların etkisi altında... saldırganların çıkarına” olmakla suçlamasında da yansıyor.

Tek devrimci enternasyonalist yol

ABD emperyalizmi, dünya hakimiyetini korumak için devasa militarist makinesiyle bölgesel savaşları yürütüyor. Yeniden sömürgeleştirmeyi dile getiriyor. Bu yolla ekonomik rakip Çin ile askeri rakip Rusya ittifakını kuşatarak yenilgiye uğratmayı hedefliyor. Bu yeniden emperyalist paylaşım savaşının yolunu döşüyor.

İşçi sınıfı ve halkların devrimci hareketinin ve örgütlü güç birikiminin zayıflığı, ABD’nin emperyalist savaş kudurganlığına karşı sosyalizm iddiasındaki akımların bir bölümünü, Çin-Rusya ittifakını ve üçüncü dünya devletlerinin direnişini desteklemeye bel bağlamaya itiyor. Ulusalcılığı tırmandırıyor.

ABD'nin emperyalist savaş saldırganlığına karşı çıkmak ve yenilmesinden yana olmak bir şey; daha zayıf emperyalist Çin-Rusya ittifakına bel bağlamak ve ulusalcılıkla kendi burjuvazisini desteklemek başka bir şey.

İşçi sınıfı ve ezilenleri, burjuva kuyrukçuluğu ve şovenizmden bağımsız çizgide örgütlemek ve ısrar etmek, tek devrimci enternasyonalist yoldur.