İran savaşında birbirini tamamlayan politikalar

• İran işçileri ve halkları, savaş sürecinde rejimin zayıflamasından yararlanarak sonuçta rejimi devirme hazırlığını öne geçirmeleri gerekir.

ABD-İsrail yöneticileri, İran’a başlattıkları emperyalist savaş rejimin direnişiyle karşılaşınca hızlı zafer hayalinin kırılmasını yaşıyor. Ekonomik hedefleri ve sivil halkı bombardımana tabi tutmaları, İngiltere ve Fransa’dan askeri yardım istemeleri  bunu gösteriyor. 

Trump-Netanyahu ikilisi, İran teokratik rejiminin siyasi kurmayını yok edebildiği, önemli askeri merkezlerini ağır ve yoğun bombardımana tabi tutabildiği için Venezuela benzeri bir sonucu doğal olarak bekliyordu. Rejimin içinden uzlaşma isteyen kesimi ortaya çıkarmayı umuyordu. Bunu henüz bulamamış olması ve Mücteba Hamaney/Pasdaranların öne çıkması, hayal kırıklığını artırmış olmalı. Molla rejiminin Hürmüz Boğazı'nı kontrolle petrol-likid gaz arzının yaklaşık dörtte birinin dolaşımını engelleyen taktiğinin yarattığı ekonomik endişe, hayal kırıklığını daha da artıran diğer bir faktör.

Savaş, belki bir süre daha devam edecek ve İran rejimini bu etapta biraz daha zayıflatarak ara verilecek. Hazırlıktan sonraki etapta muhtemelen yeniden başlatılacak. Trump’ın tutarsızlık arzeden tavrı bunu gösteriyor. Belki de karşılıklı restleşmenin sonucu olarak yoğunlaştırılarak devam edecek. İngiliz ve Fransız emperyalistlerinin uçak gemileri göndermeleri ve üs kullandırmaları ise ikinci alternatifin işareti.

İran'daki rejimin müttefikleri Rusya ve Çin’in aktif yardımdan çekimserlikleri, başka bir yazı konusu olsun. Erdoğan-Bahçeli,   dillendirdikleri gibi olası kitlesel göçte “tampon işgal bölge” kurma, rejim eğer çökerse muhtemel Kürt öz yönetimini savaşla ezme, İran’ın zayıflamasını bölge yayılmacı rekabeti nedeniyle sevinçle karşılama ama Kürt özerkliğine yol açacağı için çökmesini istememe politikası izliyor. Bu, başka bir yazıda ele alınabilir.

Enternasyonalist tavır

Dünya ve bölge halklarıyla İran halklarının, onları temsil eden devrimci partilerin, birbirlerini tamamlayan farklı politikaları olması gerektiği üzerinde durmak gerekiyor.

Önceki yazıda ele aldığımız gibi, dünya ve bölge halklarının devrimcileri, öncelikle ABD-İsrail’in emperyalist savaş saldırısına tavır alıp, savaşa karşı kitle mücadeleleri geliştirmeye çalışmalı. Devrimci hareket açısından büyük bir emperyalist devlet daha zayıf olan burjuva bir ülkeye saldırdığında büyük emperyalist devletin yenilgisi istenen bir şey olmalı. Bugün enternasyonal devrimci hareket, zayıf olduğu için ABD-İsrail’in emperyalist savaşını engelleyemese de savaş karşıtı kitle mücadelelerini geliştirmeye çalışarak, işçi sınıfı ve halk kitleleri arasında emperyalist savaş karşıtı  enternasyonalist tavrı yaygınlaştırabilir. 

Rejim desteklenmemeli

İran molla rejimi ise kendi burjuva teokratik sınıf çıkarı/iktidarı için mücadele ediyor. Bu nedenle emperyalist savaş saldırısına karşı onun savunma savaşı da gerici karekterde. Bu nedenle Molla rejiminin savunma savaşını da desteklememek  gerekir. Dahası İran işçi ve ezilenlerini Molla rejimiyle “milli”  ittifaka gitmemeleri yönünde uyarmak da devrimci olan tutum.

İran devrimci, komünist ve ulusal demokratik parti ve örgütleri, emperyalist savaşa karşı çıkmanın yanı sıra Molla  rejimini yıkmak üzere hazırlanma çizgisi izlemeli. Devrimci politika bunu gerektirir. Başlangıçta İran işçileri ve halkları  emperyalist savaşa karşı tepki nedeniyle rejime karşı mücadelede çekimser kalsalar da ve ağır bir ezilme saldırısına uğrama yüksek olasılığı karşısında dikkatli olmaları gerekse de savaş sürecinde rejimin zayıflamasından yararlanarak sonuçta rejimi devirme hazırlığını öne geçirmeleri gerekir.

Rejimi yıkma hazırlığı

Nitekim İran komünist ve devrimci örgütleri, Şah ve Halkın Mücahitleri’nin emperyalist savaş destekçiliğinden kesin farklı bir politik tavır ortaya koyuyorlar. Kürt yurtsever örgütleri önceden kurdukları demokratik birlikle hazırlığı sürdürüyor. İran Komünist Partisi, H.Fedaileri, İran İşçi Komünist Partisi, emperyalist savaş saldırısına karşı çıkarlarken Molla rejimini yıkmak için hazırlanmayı öngörüyorlar.

Bölge ve dünya devrimci hareketleri ile İran halklarının devrimci hareketlerinin izlemesi gereken politikalar arasındaki farklılıklar, birbirini tamamlar. Dünya ve bölge devrimci hareketlerinin, ABD-İsrail kampının emperyalist savaşına karşı mücadeleyi öne çıkarmaları ile İran komünist ve devrimci hareketinin emperyalist savaşa karşı çıkıp Molla rejimini yıkma amacını birleştiren politikası birbirini tamamlar. “Her iki tarafa da eşit mesafede mi duruyorsunuz” sorusu soran ve emperyalist savaşa karşı milliyetçi özerk Saddam, Molla ve Esad rejimlerini destekleyenlerin kavramadıkları bu devrimci politikadır.